LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

pernoctō

pernoctō (present infinitive pernoctāre, perfect active pernoctāvī, supine pernoctātum)
Classical[pɛrˈnɔk.toː]Ecclesiastical[perˈnɔk.to]

Meaning

  1. to spend the night

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.pernoctōpernoctābampernoctābōpernoctāvīpernoctāverampernoctāverō
pernoctārō
2nd sg.pernoctāspernoctābāspernoctābispernoctāvistī
pernoctāstī
pernoctāverās
pernoctārās
pernoctāveris
3rd sg.pernoctatpernoctābatpernoctābitpernoctāvitpernoctāverat
pernoctārat
pernoctāverit
pernoctārit
1st pl.pernoctāmuspernoctābāmuspernoctābimuspernoctāvimuspernoctāverāmuspernoctāverimus
pernoctārimus
2nd pl.pernoctātispernoctābātispernoctābitispernoctāvistis
pernoctāstis
pernoctāverātis
pernoctārātis
pernoctāveritis
pernoctāritis
3rd pl.pernoctantpernoctābantpernoctābuntpernoctāvērunt
pernoctāvēre, pernoctārunt
pernoctāverant
pernoctārant
pernoctāverint
pernoctārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.pernoctempernoctārempernoctāverim
pernoctārim
pernoctāvissem
pernoctāssem
2nd sg.pernoctēspernoctārēspernoctāverīspernoctāvissēs
pernoctāssēs
3rd sg.pernoctetpernoctāretpernoctāverit
pernoctārit
pernoctāvisset
pernoctāsset
1st pl.pernoctēmuspernoctārēmuspernoctāverīmus
pernoctārīmus
pernoctāvissēmus
pernoctāssēmus
2nd pl.pernoctētispernoctārētispernoctāverītis
pernoctārītis
pernoctāvissētis
pernoctāssētis
3rd pl.pernoctentpernoctārentpernoctāverint
pernoctārint
pernoctāvissent
pernoctāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.pernoctorpernoctābarpernoctābor
2nd sg.pernoctāris
pernoctāre
pernoctābāris
pernoctābāre
pernoctāberis
pernoctābere
3rd sg.pernoctāturpernoctābāturpernoctābitur
1st pl.pernoctāmurpernoctābāmurpernoctābimur
2nd pl.pernoctāminīpernoctābāminīpernoctābiminī
3rd pl.pernoctanturpernoctābanturpernoctābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.pernocterpernoctārer
2nd sg.pernoctēris
pernoctēre
pernoctārēris
pernoctārēre
3rd sg.pernoctēturpernoctārētur
1st pl.pernoctēmurpernoctārēmur
2nd pl.pernoctēminīpernoctārēminī
3rd pl.pernoctenturpernoctārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.pernoctāpernoctāre
pres. 2nd pl.pernoctātepernoctāminī
fut. 2nd sg.pernoctātōpernoctātor
fut. 3rd sg.pernoctātōpernoctātor
fut. 2nd pl.pernoctātōte—
fut. 3rd pl.pernoctantōpernoctantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepernoctārepernoctārī
perfect infinitivepernoctāvisse
pernoctāsse
pernoctātum esse
future infinitivepernoctātūrum essepernoctātum īrī
present participlepernoctāns—
perfect participle—pernoctātus
pernoctāta, pernoctātā, pernoctātae, pernoctātam, pernoctātārum, pernoctātās, pernoctātī, pernoctātōrum, pernoctātōs
future participlepernoctātūrus
pernoctātūra, pernoctātūrā, pernoctātūrae, pernoctātūram, pernoctātūrārum, pernoctātūrās, pernoctātūre, pernoctātūrī, pernoctātūrīs, pernoctātūrō, pernoctātūrōrum, pernoctātūrōs, pernoctātūrum
pernoctandus
pernoctanda, pernoctandā, pernoctandae, pernoctandam, pernoctandārum, pernoctandās, pernoctande, pernoctandīs, pernoctandōrum, pernoctandōs
gerundpernoctandī, pernoctandō, pernoctandumsupinepernoctātum, pernoctātū

per-nocto, āvi, 1, v. n.,
I. to stay all night long, to pass the night (class.).
I. Lit.: foris non est pernoctandum, Varr. R. R. 2, 3: noctem pernoctare perpetem, Plaut. Truc. 2, 2, 22: cum ibi pernoctaret, Cic. Clu. 13, 37: extra moenia, Liv. 27, 38.—Of things: pro me pernoctet epistula tecum, Ov. H. 18 217: cum salibus, i. e. in pickle (of olives), Pall. 11, 10, 1: lumina pernoctantia, shining all night, Amm. 14, 1, 9.—
II. Trop.: haec studia pernoctant nobiscum, peregrinantur, rusticantur, Cic. Arch. 7, 16.

Origins

Proto-Indo-European *nókʷts Proto-Italic *nok⁽ʷ⁾ts Latin nox Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin pernoctō From per- (“through”) + nox (“night”) (stem noct-) + -ō (verb-forming suffix).

Descendants
  • Catalanpernitar
  • Italianpernottare
  • Portuguesepernoitar
  • Spanishpernoctar
  • Galicianpernoitar

In English words that came into English from pernoctō

  • pernoctationpernoctātiō
  • pernoctatepernoctō

Quick answers

What does pernoctō mean in Latin?
pernoctō, a verb, means “to spend the night”.
What are the principal parts of pernoctō?
pernoctō, pernoctāre, pernoctāvī, pernoctātum (first conjugation).
How do you pronounce pernoctō?
In classical Latin, [pɛrˈnɔk.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [perˈnɔk.to].