LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

permoneō

permoneō (present infinitive permonēre, perfect active permonuī, supine permonitum)
Classical[pɛrˈmɔ.ne.oː]Ecclesiastical[perˈmɔː.ne.o]

Meaning

  1. Late Latinto admonish

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.permoneōpermonēbampermonēbōpermonuīpermonuerampermonuerō
2nd sg.permonēspermonēbāspermonēbispermonuistīpermonuerāspermonueris
3rd sg.permonetpermonēbatpermonēbitpermonuitpermonueratpermonuerit
1st pl.permonēmuspermonēbāmuspermonēbimuspermonuimuspermonuerāmuspermonuerimus
2nd pl.permonētispermonēbātispermonēbitispermonuistispermonuerātispermonueritis
3rd pl.permonentpermonēbantpermonēbuntpermonuērunt
permonuēre
permonuerantpermonuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.permoneampermonērempermonuerimpermonuissem
2nd sg.permoneāspermonērēspermonuerīspermonuissēs
3rd sg.permoneatpermonēretpermonueritpermonuisset
1st pl.permoneāmuspermonērēmuspermonuerīmuspermonuissēmus
2nd pl.permoneātispermonērētispermonuerītispermonuissētis
3rd pl.permoneantpermonērentpermonuerintpermonuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.permoneorpermonēbarpermonēbor
2nd sg.permonēris
permonēre
permonēbāris
permonēbāre
permonēberis
permonēbere
3rd sg.permonēturpermonēbāturpermonēbitur
1st pl.permonēmurpermonēbāmurpermonēbimur
2nd pl.permonēminīpermonēbāminīpermonēbiminī
3rd pl.permonenturpermonēbanturpermonēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.permonearpermonērer
2nd sg.permoneāris
permoneāre
permonērēris
permonērēre
3rd sg.permoneāturpermonērētur
1st pl.permoneāmurpermonērēmur
2nd pl.permoneāminīpermonērēminī
3rd pl.permoneanturpermonērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.permonēpermonēre
pres. 2nd pl.permonētepermonēminī
fut. 2nd sg.permonētōpermonētor
fut. 3rd sg.permonētōpermonētor
fut. 2nd pl.permonētōte—
fut. 3rd pl.permonentōpermonentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepermonērepermonērī
perfect infinitivepermonuissepermonitum esse
future infinitivepermonitūrum essepermonitum īrī
present participlepermonēns—
perfect participle—permonitus
permonita, permonitā, permonitae, permonitam, permonitārum, permonitās, permonite, permonitī, permonitīs, permonitō, permonitōrum, permonitōs
future participlepermonitūrus
permonitūra, permonitūrā, permonitūrae, permonitūram, permonitūrārum, permonitūrās, permonitūre, permonitūrī, permonitūrīs, permonitūrō, permonitūrōrum, permonitūrōs, permonitūrum
permonendus
permonenda, permonendā, permonendae, permonendam, permonendārum, permonendās, permonende, permonendīs, permonendōrum, permonendōs
gerundpermonendī, permonendō, permonendumsupinepermonitum, permonitū

permŏnĕo, ĕre, 2, v. a.,
I. to admonish (late Lat.), Primas. in Apoc. 5, 18.

Origins

Proto-Indo-European *per-der. Proto-Italic *peri- Latin per- Proto-Indo-European *men- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *monéyeti Proto-Italic *man-eje- Proto-Italic *moneō Latin moneō Latin permoneō From per- + moneō (“warn, advise”).

Descendants
  • Englishpermonish

Quick answers

What does permoneō mean in Latin?
permoneō, a verb, means “to admonish”.
What are the principal parts of permoneō?
permoneō, permonēre, permonuī, permonitum (second conjugation).
How do you pronounce permoneō?
In classical Latin, [pɛrˈmɔ.ne.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [perˈmɔː.ne.o].