LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

permitiālis

permitiālis (neuter permitiāle)
Classical[pɛr.mɪ.tiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[per.mit.t͡siˈaː.lis]

Meaning

  1. fatal, destructive, ruinous
    Coniunctum est id quod nusquam sine permitiali discidio potis est seiungi seque gregari, pondus uti saxis, calor ignis, liquor aquai,c. 99 BCE – 55 BCE, Lucretius, De rerum natura 1.451–454

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepermitiālispermitiālispermitiāle
genitivepermitiālispermitiālispermitiālis
dativepermitiālīpermitiālīpermitiālī
accusativepermitiālempermitiālempermitiāle
ablativepermitiālīpermitiālīpermitiālī
vocativepermitiālispermitiālispermitiāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepermitiālēspermitiālēspermitiālia
genitivepermitiāliumpermitiāliumpermitiālium
dativepermitiālibuspermitiālibuspermitiālibus
accusativepermitiālīs
permitiālēs
permitiālīs
permitiālēs
permitiālia
ablativepermitiālibuspermitiālibuspermitiālibus
vocativepermitiālēspermitiālēspermitiālia

permĭtĭālis, e, adj. permities,
I. fatal, destructive, ruinous: id quod nusquam sine permitiali Discidio potis est sejungi, Lucr. 1, 451 Munro (Lachm. perniciali).

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin permitiālis From permitiēs + -ālis.

Quick answers

What does permitiālis mean in Latin?
permitiālis, a adjective, means “fatal, destructive, ruinous”.
How do you pronounce permitiālis?
In classical Latin, [pɛr.mɪ.tiˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [per.mit.t͡siˈaː.lis].