perīclitor
Meaning
- deponentto try, prove or test
- deponentto attempt
- deponentto be put in danger, to be imperiled
- deponentto risk, endanger, put in peril, jeopard
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in perīculō sumChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Tentare · Experiri · Periclitari · Periculum · Discrimen
1. Tentare means, to make an experiment, in order to form a judgment of something, from a desire of knowledge, and with activity; periclitari, with courage and contempt of the danger associated with the experiment; experiri, merely to learn something by actual experiment. 2. Periculum denotes danger, as occupying duration, of time; discrimen, as a point of time, as the critical moment and the culminating point of periculum. Liv. vi. 17. In ipso discrimine periculi destituat. (v. 263.)
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | perīclitor | perīclitābar | perīclitābor | — | — | — |
| 2nd sg. | perīclitāris perīclitāre | perīclitābāris perīclitābāre | perīclitāberis perīclitābere | — | — | — |
| 3rd sg. | perīclitātur | perīclitābātur | perīclitābitur | — | — | — |
| 1st pl. | perīclitāmur | perīclitābāmur | perīclitābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | perīclitāminī | perīclitābāminī | perīclitābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | perīclitantur | perīclitābantur | perīclitābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | perīcliter | perīclitārer | — | — |
| 2nd sg. | perīclitēris perīclitēre | perīclitārēris perīclitārēre | — | — |
| 3rd sg. | perīclitētur | perīclitārētur | — | — |
| 1st pl. | perīclitēmur | perīclitārēmur | — | — |
| 2nd pl. | perīclitēminī | perīclitārēminī | — | — |
| 3rd pl. | perīclitentur | perīclitārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | perīclitāre | — |
| pres. 2nd pl. | perīclitāminī | — |
| fut. 2nd sg. | perīclitātor | — |
| fut. 3rd sg. | perīclitātor | — |
| fut. 3rd pl. | perīclitantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | perīclitārī | — |
| perfect infinitive | perīclitātum esse | — |
| future infinitive | perīclitātūrum esse | — |
| present participle | perīclitāns | — |
| perfect participle | perīclitātus perīclitāta, perīclitātā, perīclitātae, perīclitātam, perīclitātārum, perīclitātās, perīclitāte, perīclitātī, perīclitātīs, perīclitātō, perīclitātōrum, perīclitātōs | — |
| future participle | perīclitātūrus perīclitātūra, perīclitātūrā, perīclitātūrae, perīclitātūram, perīclitātūrārum, perīclitātūrās, perīclitātūre, perīclitātūrī, perīclitātūrīs, perīclitātūrō, perīclitātūrōrum, perīclitātūrōs, perīclitātūrum | perīclitandus perīclitanda, perīclitandā, perīclitandae, perīclitandam, perīclitandārum, perīclitandās, perīclitande, perīclitandīs, perīclitandōrum, perīclitandōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- fortunam periclitari (periculum facere)
- to run a risk; to tempt Providence.
- salus, caput, vita alicuius agitur, periclitatur, in discrimine est or versatur
- a man's life is at stake, is in very great danger.
syn.: experior, tento): periclitatus animum sum tuum, quid faceres, Plaut. Am 3, 2, 33: an periclitamini Quid animi habeam, id. ib. 2, 2, 57: belli fortunam tentare ac periclitari, Cic. Verr. 2, 5, 50, § 132: omnia, id. Quint. 31, 96: fidem alicujus. Sol. 19: in periclitandis experiundisque pueris, Cic. Div. 2, 46, 97: periclitandae vires ingenii, id. de Or. 1, 34, 157: exerceri in rebus cominus noscendis periclitandisque, Gell. 13, 8, 2.—cotidie quid nostri auderent, periclitabatur, Caes. B. G. 2, 8; Cic. Off. 3, 18, 73.—proeliis et periclitando tuti sunt, Tac. G. 40.—ut potius Gallorum vita quam legionariorum periclitaretur, Caes. B. G. 6, 33: ne de summā imperii populus Romanus periclitetur, Aug. ap. Suet. Tib. 21.—famā ingenii, Liv. 40, 15: capite, to have one's head in danger, be in danger of losing one's head, Mart. 6, 26, 1: veneno, Just. 37, 3, 7: paralysi, Plin. 20, 15, 59, § 165: causā, to be on trial, Quint. 7, 2, 12.—capitis, to be in peril of one's life, App. M. 8, p. 216, 13.—periclitabatur totam paene tragoediam evertere, Petr. 140: rumpi, Quint. 11, 3, 42; Plin. 26, 11, 69, § 112.—With ab and abl.: ab obtrectatore, Ambros. in Psa. 118, Serm. 14, 29.—With pro: pro veritate, Ambros. in Psa. 118, Serm. 14, 29.—With propter: propter te cotidie, Ambros. in Psa. 118, Serm. 14, 29: propter peccatum, Petr. 30, 7.—With ex: periclitantes ex canis rabiosi morsu, Plin. 32, 5, 19, § 54.—periclitatis moribus amicorum, Cic. Lael. 17, 63.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus ▲ Latin -ō Latin -tō Latin -itō Latin perīclitor From perīculum (“attempt; danger”) + -ō + -itō.
- Englishpericlitate
- Frenchpéricliter
- Italianpericlitare
- Portuguesepericlitar
- Romanianpericlita
- Spanishpericlitar
In English words that came into English from perīclitor
- periclitatepericlitari
- periclitationpericlitatio