noun · femininefirst declension
perfidia
perfidia f (genitive perfidiae)
Classical[pɛrˈfɪ.di.a]Ecclesiastical[perˈfiː.di.a]
Meaning
- femininefaithlessness, dishonesty, treachery, falsehood, perfidy
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | perfidia | perfidiae |
| genitive | perfidiae | perfidiārum |
| dative | perfidiae | perfidiīs |
| accusative | perfidiam | perfidiās |
| ablative | perfidiā | perfidiīs |
| vocative | perfidia | perfidiae |
perfĭdĭa, ae, f. perfidus,
I. faithlessness, dishonesty, treachery, falsehood, perfidy (class.):
perfidiā deceptus, Cic. Rosc. Am. 38, 110: fraude et perfidiā aliquem fallere, id. ib. 40, 117; id. Fam. 1, 2, 3: admittere perfidiam in aliquem, Suet. Caes. 75: perfidiae tantae (fuit), ut, etc., id. Ner. 5: repens, Tac. H. 4, 25; Juv. 13, 24.—In plur., Plaut. Capt. 3, 3, 7; id. Ps. 2, 1, 6; Gell. 14, 2, 6.—Of an inanim. thing: sub ipsis positum labris in acoris perfidiam vinum repente mutari, Arn. 1, 12.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
perfidia ae, f
perfidus, faithlessness, treachery, perfidy : perfidiā deceptus.
Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Italic*per
- Latinperfidia
Proto-Indo-European *bʰeydʰ-der. Latin fidēs Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Italic *-os Archaic Latin -os Latin -us Latin perfidus Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin perfidia From perfidus + -ia.
Descendants
- Catalanperfídia
- Frenchperfidie
- GermanPerfidiefrom French perfidie
- Englishperfidyfrom French perfidie
- Italianperfidia
- Portugueseporfiafrom Old Galician-Portuguese perfia
- Portugueseperfídia
- Spanishporfía
- Galicianporfíafrom Old Galician-Portuguese perfia
- Polishperfidia