LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

perennō

perennō (present infinitive perennāre, perfect active perennāvī, supine perennātum)
Classical[pɛˈrɛn.noː]Ecclesiastical[peˈrɛn.no]

Meaning

  1. post Augustantransitiveto keep or preserve long
    ea res, etiamsi non in totum perennat, certe usque in alteram vindemiam plerumque vini saporem servat4 CE – c. 70 CE, Columella, De re rustica 12.20.8
    4 CE – c. 70 CE, Columella, De re rustica 12.19.2
  2. intransitiveto last for many years, to last, continue, endure
    arte perennat amor2 CE, Ovidius, Ars Amatoria 3.42
    ut diutius perennent boves4 CE – c. 70 CE, Columella, De re rustica 1.9.2
  3. Late Latinintransitiveto last for a year
    Huius etiam prima die ignem novum Vestae aris accendebant, ut incipiente anno cura denuo servandi novati ignis inciperet: eodem quoque ingrediente mense tam in regia curiisque atque flaminum domibus laureae veteres novis laureis mutabantur: eodem quoque mense et publice et privatim ad Annam Perennam sacrificatum itur, ut annare perennareque commode liceat.c. 431 CE, Macrobius, Saturnalia 1.12.6

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.perennōperennābamperennābōperennāvīperennāveramperennāverō
2nd sg.perennāsperennābāsperennābisperennāvistīperennāverāsperennāveris
3rd sg.perennatperennābatperennābitperennāvitperennāveratperennāverit
1st pl.perennāmusperennābāmusperennābimusperennāvimusperennāverāmusperennāverimus
2nd pl.perennātisperennābātisperennābitisperennāvistisperennāverātisperennāveritis
3rd pl.perennantperennābantperennābuntperennāvērunt
perennāvēre
perennāverantperennāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.perennemperennāremperennāverimperennāvissem
2nd sg.perennēsperennārēsperennāverīsperennāvissēs
3rd sg.perennetperennāretperennāveritperennāvisset
1st pl.perennēmusperennārēmusperennāverīmusperennāvissēmus
2nd pl.perennētisperennārētisperennāverītisperennāvissētis
3rd pl.perennentperennārentperennāverintperennāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.perennorperennābarperennābor
2nd sg.perennāris
perennāre
perennābāris
perennābāre
perennāberis
perennābere
3rd sg.perennāturperennābāturperennābitur
1st pl.perennāmurperennābāmurperennābimur
2nd pl.perennāminīperennābāminīperennābiminī
3rd pl.perennanturperennābanturperennābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.perennerperennārer
2nd sg.perennēris
perennēre
perennārēris
perennārēre
3rd sg.perennēturperennārētur
1st pl.perennēmurperennārēmur
2nd pl.perennēminīperennārēminī
3rd pl.perennenturperennārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.perennāperennāre
pres. 2nd pl.perennāteperennāminī
fut. 2nd sg.perennātōperennātor
fut. 3rd sg.perennātōperennātor
fut. 2nd pl.perennātōte—
fut. 3rd pl.perennantōperennantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveperennāreperennārī
perfect infinitiveperennāvisseperennātum esse
future infinitiveperennātūrum esseperennātum īrī
present participleperennāns
perennante, perennantem, perennantēs, perennantī, perennantia, perennantibus, perennantis, perennantīs, perennantium
—
perfect participle—perennātus
future participleperennātūrusperennandus
gerundperennandī, perennandō, perennandumsupineperennātum, perennātū

pĕrenno, āvi, ātum, 1, v. a. and n. id..
I. Act., to keep or preserve long (post-Aug.): ea res, etiamsi non in totum perennat, certe usque in alteram vindemiam plerumque vini saporem servat, Col. 12, 20, 8 (dub.; al. perennem); 12, 19, 2.—
II. Neutr., to last for many years, to last, continue, endure (poet. and in post-Aug. prose): arte perennat amor, Ov. A. A. 3, 42: ut diutius perennent boves, Col. 1, 9, 2; 2, 9, 18: domus, Ov. F. 1, 721: gens ultra aevi nostri terminos perennans, Sol. 52, 29.

Origins

Proto-Italic *atnos? Latin annus Proto-Indo-European *-ih₂der.? Proto-Italic *-is Latin -is Latin perennis Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin perennō From perennis + -ō.

In English words that came into English from perennō

  • perennateperennō

Quick answers

What does perennō mean in Latin?
perennō, a verb, means “to keep or preserve long; to last for many years, to last, continue, endure; to last for a year”.
What are the principal parts of perennō?
perennō, perennāre, perennāvī, perennātum (first conjugation).
How do you pronounce perennō?
In classical Latin, [pɛˈrɛn.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [peˈrɛn.no].