LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

perditor

perditor m (genitive perditōris)
Classical[ˈpɛr.dɪ.tɔr]Ecclesiastical[ˈpɛr.di.tor]

Meaning

  1. masculinedestroyer, ruiner

Declension

declension
formsingularplural
nominativeperditorperditōrēs
genitiveperditōrisperditōrum
dativeperditōrīperditōribus
accusativeperditōremperditōrēs
ablativeperditōreperditōribus
vocativeperditorperditōrēs

perdĭtor, ōris, m. id.,
I. a ruiner, destroyer (rare but class.): perditor rei publi cae, Cic. Planc. 36, 89; id. Vatin. 3, 7: vexa tor et perditor, id. Pis. 34, 84: afflictor et perditor ordinis, id. ib. 27, 64: hominum, Lact. 2, 14, 8.

Quick answers

What does perditor mean in Latin?
perditor, a noun, means “destroyer, ruiner”.
What is the genitive of perditor?
The genitive singular is perditōris. perditor is masculine, third declension.
How do you pronounce perditor?
In classical Latin, [ˈpɛr.dɪ.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpɛr.di.tor].