adjectivefirst/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)
penniger
penniger (feminine pennigera, neuter pennigerum)
Classical[ˈpɛn.nɪ.ɡɛr]Ecclesiastical[ˈpɛn.ni.d͡ʒer]
Meaning
- adjectivefeathered, winged
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | in -er penniger | pennigera pinnigera | pennigerum pinnigerum |
| genitive | pennigerī pinnigerī | pennigerae pinnigerae | pennigerī pinnigerī |
| dative | pennigerō pinnigerō | pennigerae pinnigerae | pennigerō pinnigerō |
| accusative | pennigerum pinnigerum | pennigeram pinnigeram | pennigerum pinnigerum |
| ablative | pennigerō pinnigerō | pennigerā pinnigerā | pennigerō pinnigerō |
| vocative | penniger | pennigera pinnigera | pennigerum pinnigerum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pennigerī pinnigerī | pennigerae pinnigerae | pennigera pinnigera |
| genitive | pennigerōrum pinnigerōrum | pennigerārum pinnigerārum | pennigerōrum pinnigerōrum |
| dative | pennigerīs pinnigerīs | pennigerīs pinnigerīs | pennigerīs pinnigerīs |
| accusative | pennigerōs pinnigerōs | pennigerās pinnigerās | pennigera pinnigera |
| ablative | pennigerīs pinnigerīs | pennigerīs pinnigerīs | pennigerīs pinnigerīs |
| vocative | pennigerī pinnigerī | pennigerae pinnigerae | pennigera pinnigera |
pennĭger, ĕra, ĕrum, adj., or pinnĭ-ger penna-gero,
I. feathered, winged.
I. Lit. (class.):
genus animantium, Cic. Univ. 10: pinniger rex apum, Plin. 11, 16, 16, § 48.—II. Transf. (poet.):
sagittae, Sil. 3, 375.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(penniger, pennipēs) see pinni-.
Origins
- Proto-Indo-European*peth₂-
- Proto-Indo-European *péth₂r̥ ~pth₂én-
- Proto-Italic*petnā
- Latinpenniger
Proto-Indo-European *h₂eǵ- Proto-Italic *gezō Latin gerō Latin -ger Latin penniger From penna (“feather”) + -ger (“bearing”).