LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension three-termination adjective

pedester

pedester (feminine pedestris, neuter pedestre)
Classical[pɛˈdɛs.tɛr]Ecclesiastical[peˈdɛs.ter]

Meaning

  1. three terminationwalking, pedestrian, on foot
  2. three terminationof infantry, foot soldiers
  3. three terminationprosaic, commonplace

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepedesterpedestrispedestre
genitivepedestrispedestrispedestris
dativepedestrīpedestrīpedestrī
accusativepedestrempedestrempedestre
ablativepedestrīpedestrīpedestrī
vocativepedesterpedestrispedestre
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepedestrēspedestrēspedestria
genitivepedestriumpedestriumpedestrium
dativepedestribuspedestribuspedestribus
accusativepedestrīs
pedestrēs
pedestrīs
pedestrēs
pedestria
ablativepedestribuspedestribuspedestribus
vocativepedestrēspedestrēspedestria

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

iter terrestre, pedestre
travel by land, on foot.

pĕdester, tris, tre (
I. masc. pedestris, Nep. Eum. 4, 3; Vop. Prob. 21, 1), adj. id., on foot, that goes, is done, etc., on foot, pedestrian.
I. Lit.: gratior illi videtur statua pedestris futura, quam equestris, Cic. Phil. 9, 6: equestres et pedestres copiae, foot-soldiers, infantry, id. Fin. 2, 34, 112: copiae, Caes. B. G. 2, 17 al.; Tac. H. 2, 11 fin.; so, pedester exercitus, Nep. Eum. 4, 3: pedestre scutum, of a foot-soldier, Liv. 7, 10: pugna, id. 22, 47: proelium duplex equestre ac pedestre commisit, Suet. Dom. 4: pedestris acies, Tac. A. 2, 17.—
2. In plur. subst. pedestres, foot-soldiers, Just. 11, 9; people on foot, Vulg. Matt. 14, 13; id. Marc. 6, 33.—
3. Pedestria auspicia nominabantur, quae dabantur a vulpe, lupo, equo, ceterisque animalibus quadrupedibus, Paul. ex Fest. p. 244 Müll.—
B. Transf., on land, by land: pedestres navalesque pugnae, Cic. Sen. 5: pedestria itinera, the roads by land, Caes. B. G. 3, 9; cf. id. B. C. 2, 32: proelia pedestria, Just. 4, 4, 4: transitus, Plin. 3, 11, 16, § 101; Mart. Spect. 28. —
II. Trop., of style, like the Gr. πεζός, not rising above the ground, not elevated.
A. Written in prose, prose (Gr. idiom; Lat. prosa oratio): Plato multum supra prosam orationem et quam pedestrem Graeci vocant, surgit, Quint. 10, 1, 81: pedestres historiae, Hor. C. 2, 12, 9.—
B. Plain, common, without poetic flights, without pathos, prosaic: dolet sermone pedestri Telephus, Hor. A. P. 95: quid prius inlustrem satiris musāque pedestri, id. S. 2, 6, 17 (for which: sermones Repentes per humum, id. Ep. 2, 1, 251): opus, Aus. Ep. 16, 78: fabulae, Ter. Maur. p. 2433 P.

Origins

From pedes (“walker, foot soldier”, oblique stem pedit-) + -ter, alternative form of -tris.

Descendants
  • Frenchpiètre
  • Italianpedestre
  • Romanianpedestru
  • Englishpedestrian
  • Frenchpédestre
  • Portuguesepedestre
  • Spanishpedestre
  • Aromanianpidestru
  • Sicilianpidestri

Quick answers

What does pedester mean in Latin?
pedester, a adjective, means “walking, pedestrian, on foot; of infantry, foot soldiers; prosaic, commonplace”.
How do you pronounce pedester?
In classical Latin, [pɛˈdɛs.tɛr]; in ecclesiastical (church) Latin, [peˈdɛs.ter].