adjectivethird-declension three-termination adjective
pedester
pedester (feminine pedestris, neuter pedestre)
Classical[pɛˈdɛs.tɛr]Ecclesiastical[peˈdɛs.ter]
Meaning
- three terminationwalking, pedestrian, on foot
- three terminationof infantry, foot soldiers
- three terminationprosaic, commonplace
Latīnē defined in Latin in our graded readers
peditis, pedibus mīlitantispedester -tris -tre — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 9
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pedester | pedestris | pedestre |
| genitive | pedestris | pedestris | pedestris |
| dative | pedestrī | pedestrī | pedestrī |
| accusative | pedestrem | pedestrem | pedestre |
| ablative | pedestrī | pedestrī | pedestrī |
| vocative | pedester | pedestris | pedestre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pedestrēs | pedestrēs | pedestria |
| genitive | pedestrium | pedestrium | pedestrium |
| dative | pedestribus | pedestribus | pedestribus |
| accusative | pedestrīs pedestrēs | pedestrīs pedestrēs | pedestria |
| ablative | pedestribus | pedestribus | pedestribus |
| vocative | pedestrēs | pedestrēs | pedestria |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- iter terrestre, pedestre
- travel by land, on foot.
pĕdester, tris, tre (
I. masc. pedestris, Nep. Eum. 4, 3; Vop. Prob. 21, 1), adj. id., on foot, that goes, is done, etc., on foot, pedestrian.
I. Lit.:
gratior illi videtur statua pedestris futura, quam equestris, Cic. Phil. 9, 6: equestres et pedestres copiae, foot-soldiers, infantry, id. Fin. 2, 34, 112: copiae, Caes. B. G. 2, 17 al.; Tac. H. 2, 11 fin.; so, pedester exercitus, Nep. Eum. 4, 3: pedestre scutum, of a foot-soldier, Liv. 7, 10: pugna, id. 22, 47: proelium duplex equestre ac pedestre commisit, Suet. Dom. 4: pedestris acies, Tac. A. 2, 17.—2. In plur. subst. pedestres, foot-soldiers, Just. 11, 9; people on foot, Vulg. Matt. 14, 13; id. Marc. 6, 33.—
3. Pedestria auspicia nominabantur, quae dabantur a vulpe, lupo, equo, ceterisque animalibus quadrupedibus, Paul. ex Fest. p. 244 Müll.—
B. Transf., on land, by land:
pedestres navalesque pugnae, Cic. Sen. 5: pedestria itinera, the roads by land, Caes. B. G. 3, 9; cf. id. B. C. 2, 32: proelia pedestria, Just. 4, 4, 4: transitus, Plin. 3, 11, 16, § 101; Mart. Spect. 28. —II. Trop., of style, like the Gr. πεζός, not rising above the ground, not elevated.
A. Written in prose, prose (Gr. idiom;
Lat. prosa oratio): Plato multum supra prosam orationem et quam pedestrem Graeci vocant, surgit, Quint. 10, 1, 81: pedestres historiae, Hor. C. 2, 12, 9.—B. Plain, common, without poetic flights, without pathos, prosaic:
dolet sermone pedestri Telephus, Hor. A. P. 95: quid prius inlustrem satiris musāque pedestri, id. S. 2, 6, 17 (for which: sermones Repentes per humum, id. Ep. 2, 1, 251): opus, Aus. Ep. 16, 78: fabulae, Ter. Maur. p. 2433 P.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
pedester tris, tre, adj.
pes, on foot, pedestrian , C.: copiae, infantry : exercitus, N.: scutum, of a foot-soldier , L.: acies, V.— On land, by land : pedestres navalesque pugnae: itinera, the roads by land , Cs.—Fig., not elevated, not versified, in prose : historiae, H.— Plain, common, prosaic : sermo, H.: musa, H.
Origins
From pedes (“walker, foot soldier”, oblique stem pedit-) + -ter, alternative form of -tris.
Descendants
- Frenchpiètre
- Italianpedestre
- Romanianpedestru
- Englishpedestrian
- Frenchpédestre
- Portuguesepedestre
- Spanishpedestre
- Aromanianpidestru
- Sicilianpidestri