LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

pedes1

pedes m (genitive peditis)
Classical[ˈpɛ.dɛs]Ecclesiastical[ˈpɛː.des]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. masculinewalker (one who walks)
  2. masculinefoot soldier, infantryman, infantry
  3. Late Latinmasculinepawn

Latīnē defined in Latin in our graded readers

mīles quī pedibus pugnat.
pedes -itis m — in Mille Verba, Bellum et Arma

Declension

declension
formsingularplural
nominativepedespeditēs
genitivepeditispeditum
dativepeditīpeditibus
accusativepeditempeditēs
ablativepeditepeditibus
vocativepedespeditēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

robora peditum
the flower of the infantry.

pĕdes, itis, m. pes,
I. one that is or goes on foot.
I. In gen.: etiam si pedes incedat, on foot, afoot, Liv. 28, 9, 15: cum pedes iret in hostem, Verg. A. 6, 881: silvā pedes errat in altā, Ov. M. 14, 364.—Esp., apposit.: etiam si pedes incedat, Liv. 28, 9, 15: Macedones sciverunt ne (Alexander) pedes venaretur, Curt. 8, 1, 18: ipse equo desiluit, pedesque per nives ingredi coepit, id. 5, 6, 14: agmen circumibat pedes, id. 7, 3, 17.—
II. In partic.
A. A foot-soldier: postulavit ne quem peditem ad colloquium Caesar adduceret, Caes. B. G. 1, 42: equitum et peditum copiae, foot-soldiers, foot, Pomp. ap. Cic. Att. 8, 12, C, 1: tria milia et septingenti pedites ierunt, Liv. 35, 40, 5.—
2. Collect., in sing., foot-soldiers, infantry. cum pedes concurrit, Liv. 30, 34: in pedite robur, Tac. Agr. 12: simul pedes, eques, classis apud praedictum amnem convenere, Tac. A. 1, 60; id. H. 4, 70.—
3. Transf.: equites pedites, as a general designation for the entire people; cf. colloq. Engl. horse, foot, and dragoons: equitum peditumque prolem describunto, Cic. Leg. 3, 3, 7: omnes cives Romani equites peditesque, Liv. 1, 44: Romani tollent equites peditesque cachinnum, Hor. A. P. 113.— In sing.: quodvis genus hominum ibi videas, equitem, peditem, Plaut. Poen. 4, 2, 10.—
B. A land-soldier (opp. to a marine, classicus): classicae peditumque expeditiones, Vell. 2, 121, 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ped-
  2. Proto-Indo-European*pṓds
  3. Proto-Italic*pets
  4. Latinpedes

Proto-Indo-European *h₁ey- Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-h₁its Proto-Italic *-its Latin -es Latin pedes From pēs (“foot”, oblique stem ped-) + -es (“-faring”, from the root of eō (“to go”)). Compare āles, eques, caeles.

adjectivethird-declension one-termination adjective
pedes2
pedes (genitive peditis)
Classical[ˈpɛ.dɛs]Ecclesiastical[ˈpɛː.des]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. one terminationon foot

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
accusativepeditempeditem—
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepeditēspeditēspeditia
genitivepeditiumpeditiumpeditium
dativepeditibuspeditibuspeditibus
accusativepeditēspeditēspeditia
ablativepeditibuspeditibuspeditibus
vocativepeditēspeditēspeditia

Origins

  1. Proto-Indo-European*ped-
  2. Proto-Indo-European*pṓds
  3. Proto-Italic*pets
  4. Latinpedes

Proto-Indo-European *h₁ey- Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-h₁its Proto-Italic *-its Latin -es Latin pedes From pēs (“foot”, oblique stem ped-) + -es (“-faring”, from the root of eō (“to go”)). Compare āles, eques, caeles.

Quick answers

What does pedes mean in Latin?
pedes, a noun, means “walker (one who walks); foot soldier, infantryman, infantry; pawn”.
What is the genitive of pedes?
The genitive singular is peditis. pedes is masculine, third declension.
How do you pronounce pedes?
In classical Latin, [ˈpɛ.dɛs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpɛː.des].
Where does pedes come from?
Proto-Indo-European *ped- → Proto-Indo-European *pṓds → Proto-Italic *pets → Latin pedes.