LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

pavidus

pavidus (feminine pavida, neuter pavidum)
Classical[ˈpa.wɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈpaː.vi.dus]

Meaning

  1. adjectivetrembling, quaking, fearful, terrified, alarmed
  2. adjectivetimid, timorous, shy

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepaviduspavidapavidum
genitivepavidīpavidaepavidī
dativepavidōpavidaepavidō
accusativepavidumpavidampavidum
ablativepavidōpavidāpavidō
vocativepavidepavidapavidum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepavidīpavidaepavida
genitivepavidōrumpavidārumpavidōrum
dativepavidīspavidīspavidīs
accusativepavidōspavidāspavida
ablativepavidīspavidīspavidīs
vocativepavidīpavidaepavida

păvĭdus, a, um, adj. paveo,
I. trembling, quaking, fearful, terrified, alarmed, timid, timorous (perhaps not in Cic.).
I. Lit.: timida atque pavida, Plaut. Curc. 5, 2, 49; Lucr. 5, 973: castris se pavidus tenebat, Liv. 3, 26: matres, Verg. A. 2, 489: miles, Tac. A. 2, 23: pavidus semper atque anxius, Suet. Dom. 4: lepus, Hor. Epod. 2, 35: aves, Ov. F. 1, 400: pavida ex somno mulier, startled out of her sleep, Liv. 1, 58, 3: ad omnes suspiciones pavidus, Tac. H. 2, 68: oppidani pavidi, ne jam facta in urbem via esset, fossam ducere instituunt, Liv. 37, 7, 7.—Comp.: quos pavidiores accepimus, Plin. 11, 37, 54, § 144.—Sup.: intra mens pavidissima, Sen. Ira, 1, 16, 27; Sil. 10, 65.—
(b). With gen.: nandi pavidus, Tac. H. 4, 14: offensionum non pavidus, id. A. 4, 38: maris, Luc. 8, 811: lucis, Sen. Herc. Fur. 293: leti, id. ib. 1076.—
(g). With inf. (poet.): Carthalo non pavidus fetas mulcere leaenas, Sil. 1, 406.—
b. In neutr. adverbially: pavidum blandita, with fear, timorously, Ov. M. 9, 568.—
II. Transf.
A. Accompanied with fear or anxiety, anxious, disturbed: pavidum murmur, Luc. 5, 255: furtum, id. 2, 168: fuga, Sil. 13, 133: quies pavida imaginibus, Suet. Calig. 50. —
B. That produces fear, fearful, terrible, dreadful: metus, Ov. F. 1, 16: lucus, Stat. Th. 5, 567.—Adv.: păvĭdē, with fear, fearfully, timorously (rare): timefactae religiones effugiunt animo pavide, Lucr. 2, 45: fugere, Liv. 5, 39: dicere, Quint. 11, 3, 49.

Origins

Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin pavidus From paveō + -idus.

Descendants
  • Catalanpàvid
  • Englishpavid
  • Italianpavido
  • Portuguesepávido
  • Spanishpávido

In English words that came into English from pavidus

  • pavidpavidus
  • impavidimpavidus

Quick answers

What does pavidus mean in Latin?
pavidus, a adjective, means “trembling, quaking, fearful, terrified, alarmed; timid, timorous, shy”.
How do you pronounce pavidus?
In classical Latin, [ˈpa.wɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpaː.vi.dus].