LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

pavibundus

pavibundus (feminine pavibunda, neuter pavibundum)
Classical[pa.wɪˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[pa.viˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivefearful, anxious

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepavibunduspavibundapavibundum
genitivepavibundīpavibundaepavibundī
dativepavibundōpavibundaepavibundō
accusativepavibundumpavibundampavibundum
ablativepavibundōpavibundāpavibundō
vocativepavibundepavibundapavibundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepavibundīpavibundaepavibunda
genitivepavibundōrumpavibundārumpavibundōrum
dativepavibundīspavibundīspavibundīs
accusativepavibundōspavibundāspavibunda
ablativepavibundīspavibundīspavibundīs
vocativepavibundīpavibundaepavibunda

păvĭbundus, a, um, adj. id.,
I. fearful, anxious (post-class.): trepidationes, Arn. 7, 221.

Origins

From paveō (“fear, dread”) + -bundus.

Quick answers

What does pavibundus mean in Latin?
pavibundus, a adjective, means “fearful, anxious”.
How do you pronounce pavibundus?
In classical Latin, [pa.wɪˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pa.viˈbun.dus].