LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

patrōnātus

patrōnātus m (genitive patrōnātūs)
Classical[pa.troːˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[pa.troˈnaː.tus]

Meaning

  1. Late Latinpatronage

Declension

declension
formsingularplural
nominativepatrōnātuspatrōnātūs
genitivepatrōnātūspatrōnātuum
dativepatrōnātuīpatrōnātibus
accusativepatrōnātumpatrōnātūs
ablativepatrōnātūpatrōnātibus
vocativepatrōnātuspatrōnātūs

pā^trōnātus, ūs, m. id.,
I. the character and condition of a patron, patronship, patronage (late Lat.; cf. patrocinium), Inscr. Murat. 564, 1: jus patronatus, the sum of the rights of a patron over his freedman, Dig. 37, tit. 37 (v Sandars ad Just. Inst. 1, 5, 3): omni commodo patronatus carere, Dig. 37, 14, 3: amissi patronatus jus recipere, ib. 21

Origins

  1. Proto-Indo-European*peh₂-?
  2. Proto-Indo-European*ph₂tḗr
  3. Proto-Italic*patēr
  4. Latinpatrōnātus

▲ Latin colōnusinflu. Latin patrōnus Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin patrōnātus From patrōnus (“protector, patron”) + -ātus.

Descendants
  • Catalanpatronat
  • Englishpatronate
  • Frenchpatronat
  • GermanPatronat
  • Italianpatronato
  • Portuguesepatronato
  • Romanianpatronat
  • Spanishpatronato
  • Sicilianpatrunatu

In English words that came into English from patrōnātus

  • patronatepatrōnātus

Quick answers

What does patrōnātus mean in Latin?
patrōnātus, a noun, means “patronage”.
What is the genitive of patrōnātus?
The genitive singular is patrōnātūs. patrōnātus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce patrōnātus?
In classical Latin, [pa.troːˈnaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pa.troˈnaː.tus].
Where does patrōnātus come from?
Proto-Indo-European *peh₂-? → Proto-Indo-European *ph₂tḗr → Proto-Italic *patēr → Latin patrōnātus.