LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

patrōcinor

patrōcinor (present infinitive patrōcinārī, perfect active patrōcinātus sum)
Classical[paˈtroː.kɪ.nɔr]Ecclesiastical[paˈtrɔː.t͡ʃi.nor]

Meaning

  1. deponentto protect, defend, support, patronize (takes the dative)

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.patrōcinorpatrōcinābarpatrōcinābor———
2nd sg.patrōcināris
patrōcināre
patrōcinābāris
patrōcinābāre
patrōcināberis
patrōcinābere
———
3rd sg.patrōcināturpatrōcinābāturpatrōcinābitur———
1st pl.patrōcināmurpatrōcinābāmurpatrōcinābimur———
2nd pl.patrōcināminīpatrōcinābāminīpatrōcinābiminī———
3rd pl.patrōcinanturpatrōcinābanturpatrōcinābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.patrōcinerpatrōcinārer——
2nd sg.patrōcinēris
patrōcinēre
patrōcinārēris
patrōcinārēre
——
3rd sg.patrōcinēturpatrōcinārētur——
1st pl.patrōcinēmurpatrōcinārēmur——
2nd pl.patrōcinēminīpatrōcinārēminī——
3rd pl.patrōcinenturpatrōcinārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.patrōcināre—
pres. 2nd pl.patrōcināminī—
fut. 2nd sg.patrōcinātor—
fut. 3rd sg.patrōcinātor—
fut. 3rd pl.patrōcinantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepatrōcinārī—
perfect infinitivepatrōcinātum esse—
future infinitivepatrōcinātūrum esse—
present participlepatrōcināns—
perfect participlepatrōcinātus—
future participlepatrōcinātūruspatrōcinandus
gerundpatrōcinandī, patrōcinandō, patrōcinandumsupinepatrōcinātum, patrōcinātū

pā^trōcĭnor, ātus, 1,
I. v. dep. n. [patronus], to protect, defend, support, patronize, furnish a defence or protection to (mostly post-Aug.; not in Cic.).
(a). With dat.: indotatis patrocinari, Ter. Phorm. 5, 7, 46: ut non homini patrocinemur sed crimin:. Quint. 2, 4, 23: patrocinari sibi, Plin. 14, 22, 28, § 148: ne ad illud quidem confugere possis, quod plerisque patrocinatur. Tac. Or. 10: nonne indignus est, cui exceptio patrocinetur? Dig. 2, 11, 2: loco, to defend the place, Auct. Bell. Hisp. 29 fin.—
(b). Absol.: patrocinari enim hoc esse aiunt, non judicare, Gell. 14, 2, 16.—
(g). With ad and acc. (late Lat.), Macr. Somn. Scip. 1, 1, 5.—Part. perf.: patrocinatus, in a pass. signif., protected, defended (post-class.), Tert. adv. Gnost. 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*peh₂-?
  2. Proto-Indo-European*ph₂tḗr
  3. Proto-Italic*patēr
  4. Latinpatrōcinor

▲ Latin colōnusinflu. Latin patrōnus Proto-Indo-European *keh₂n- Proto-Indo-European *kh₂néti Proto-Italic *kanō Latin canō Latin -cinor Latin patrocinor From patrōnus (“protector”) + -cinor. Corresponds to the noun patrocinium (“protection”).

Descendants
  • Catalanpatrocinar
  • Italianpatrocinare
  • Portuguesepatrocinar
  • Spanishpatrocinar
  • Galicianpatrocinar

In English words that came into English from patrōcinor

  • patrociniumpatrōcinium

Quick answers

What does patrōcinor mean in Latin?
patrōcinor, a verb, means “to protect, defend, support, patronize (takes the dative)”.
What are the principal parts of patrōcinor?
patrōcinor, patrōcinārī, patrōcinātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce patrōcinor?
In classical Latin, [paˈtroː.kɪ.nɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [paˈtrɔː.t͡ʃi.nor].
Where does patrōcinor come from?
Proto-Indo-European *peh₂-? → Proto-Indo-European *ph₂tḗr → Proto-Italic *patēr → Latin patrōcinor.