noun · neutersecond declension
patrimōnium
patrimōnium n (genitive patrimōniī or patrimōnī)
Classical[pa.trɪˈmoː.ni.ũː]Ecclesiastical[pa.triˈmɔː.ni.um]
Meaning
- the estate or assets that are passed from father to son, patrimony
- the emperor’s private property inherited to his private heirs, as distinguished from the assets bound to the function of the emperor called fiscus and the state-bound assets called aerārium
Latīnē defined in Latin in our graded readers
bona ā patre relictapatrimōnium -ī (n) — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 1
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | patrimōnium | patrimōnia |
| genitive | patrimōniī patrimōnī | patrimōniōrum |
| dative | patrimōniō | patrimōniīs |
| accusative | patrimōnium | patrimōnia |
| ablative | patrimōniō | patrimōniīs |
| vocative | patrimōnium | patrimōnia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- effundere, profundere pecuniam, patrimonium
- to squander one's money, one's patrimony.
pā^trĭmōnĭum, ii, n. pater,
I. an estate inherited from a father, a paternal estate, inheritance, patrimony (syn. hereditas).
I. Lit.:
lauta et copiosa, Cic. Rab. Post. 14; id. Fl. 36, 89: amplum et copiosum, id. Rosc. Am. 2, 6: expellere aliquem e patrimonio, id. ib. 50, 147: patrimonio ornatissimo spoliari, id. Sull. 20, 58: naufragium patrimonii luculentissimi, id. Phil. 12, 8, 19: patrimonia effundere, id. Off. 2, 15, 54: devorare, id. Phil. 2, 27, 67: eripere patrimonium alicui, id. Sest. 52, 111: amplificare, Col. 1 prooem. § 7; Aug. Mon. Ancyr. et saep.; Juv. 14, 116; Gai. Inst. 2, 1; 3, 42. —II. Trop.:
in populi Romani patrimonio, Cic. Phil. 2, 39, 101: ut plebem tribus suis patrimoniis deleniret, id. Mil. 35, 95: Mucius quasi patrimonii propugnator sui, inheritance, id. de Or. 1, 57, 244: paterni nominis, id. Dom. 58, 146.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
patrimōnium ī, n
pater, an inheritance from a father, paternal estate, inheritance, patrimony : amisso patrimonio, S.: lauta et copiosa: luculentum: patrimonia effundere: summa patrimoni, H.—Fig., an inheritance, patrimony : populi R.: Mucius quasi patrimonii propugnator sui.
Origins
- Proto-Indo-European*peh₂-?
- Proto-Indo-European*ph₂tḗr
- Proto-Italic*patēr
- Latinpatrimōnium
Proto-Indo-European *-mṓ Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -mōnium Latin patrimōnium From pater (“father”) + -mōnium (“obligation”). Compare with mātrimōnium. Compare typologically Russian во́тчина (vótčina) (akin to оте́ц (otéc)).
Descendants
- Catalanpatrimoni
- Englishpatrimony
- Frenchpatrimoine
- GermanPatrimonium
- Italianpatrimonio
- Portuguesepatrimónio
- Portuguesepatrimônio
- Portuguesepatrimonio
- Romanianpatrimoniu
- Spanishpatrimonio
In English words that came into English from patrimōnium
- patrimonypatrimōnium