adjectivefirst/second-declension adjective
pāscuus
pāscuus (feminine pāscua, neuter pāscuum)
Classical[ˈpaːs.ku.ʊs]Ecclesiastical[ˈpas.ku.us]
Meaning
- adjectiveOf or for pasture, grazing.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pāscuus | pāscua | pāscuum |
| genitive | pāscuī | pāscuae | pāscuī |
| dative | pāscuō | pāscuae | pāscuō |
| accusative | pāscuum | pāscuam | pāscuum |
| ablative | pāscuō | pāscuā | pāscuō |
| vocative | pāscue | pāscua | pāscuum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pāscuī | pāscuae | pāscua |
| genitive | pāscuōrum | pāscuārum | pāscuōrum |
| dative | pāscuīs | pāscuīs | pāscuīs |
| accusative | pāscuōs | pāscuās | pāscua |
| ablative | pāscuīs | pāscuīs | pāscuīs |
| vocative | pāscuī | pāscuae | pāscua |
pascŭus, a, um, adj. pasco,
I. of or for pasture, grazing (class.):
ager, Plaut. Truc. 1, 2, 47: agri, arvi et arbusti et pascui, Cic. Rep. 5, 2, 3: rura, Lucr. 5, 1248: silva, Dig. 50, 16, 30; cf. in the foll.—II. Subst.
A. pascŭum, i, n., a pasture (usu. in plur.; cf. pabulum).
1. Lit.:
ab viridi pascuo, Varr. R. R. 2, 11, 2: ne esuriens mittatur in pascuum, Col. 8, 14, 8: rus quod pascuo caret, id. 7, 1, 1; Plin. 8, 47, 72, § 189.—(b). Plur.:
in censorum pascuis, Cic. Agr. 1, 1, 3: gregem in pascua mittere, Verg. G. 3, 323: pascua laeta, Ov. F. 4, 476: pascua herbosa, id. M. 2, 689: Lucana, Hor. Epod. 1, 28: laeta Clitumni pascua, Juv. 12, 13: exire in pascua, Plin. 10, 44, 61, § 126: etiam nunc in tabulis censoriis pascua dicuntur omnia, ex quibus populus reditus habet, quia diu hoc solum vectigal fuerat, Plin. 18, 3, 3, § 11.—2. Transf., food (post-class.):
pascua jurulenta, App. M. 2, p. 117, 31.—B. pascŭa, ae, f. (sc. terra), a pasture (postclass.), Tert. Apol. 22, Vulg. Joel, 1, 18; id. Ezech. 34, 31.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
pāscuus adj.
pasco, for pasture, grazing : agri.—Plur n . as subst, pastures : in censorum pascuis: gregem in pascua mittere, V.: Lucana, H.
Origins
From pāsc(ō) (“to feed, maintain, pasture, graze”) + -uus, from Proto-Indo-European *peh₂- (“to protect”).
Italo-Romance
- Italianpasco
Ibero-Romance
- Asturianpascufrom Old Leonese pasco
- Leonesepascufrom Old Leonese pasco
In English words that came into English from pāscuus
- compascuitycompāscuitās
- pascuagepāscuus