adverb
parum
parum (comparative minus, superlative minimē)
Classical[ˈpa.rũː]Ecclesiastical[ˈpaː.rum]
№ 204 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- very little
parum est
It/that is not sufficientNōn quī parum habet, sed quī plūs cupit, pauper est
Not who has little, but who wants more, is poorSeneca Iunior, Epistulae Morales ad Lucilium - insufficient, not enough, too little
Latīnē defined in Latin in our graded readers
minus quam satisparum — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 7
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- leviter aegrotare, minus valere
- to be indisposed.
- verbo parum valere (Tusc. 3. 5. 11)
- to unable to find a suitable expression.
părum,
I. subst. indecl. and adv. (for the comp. and sup. mĭnus and mĭnĭme are used; v. h. vv. sub parvus) [akin to parvus and παῦρος: cf. parco], too little, not enough (opp. satis and nimium).
I. Lit.
A. Subst.
1. With gen.:
in hac enim satis erat copiae, in illā autem leporis parum, Cic. Brut. 68, 240: non parum humanitatis (= satis), id. Rosc. Com. 16, 46: satis eloquentiae, sapientiae parum, Sall. C. 5, 4: Latini sanguinis, Hor. Epod. 7, 4: splendoris, id. Ep. 2, 2, 111.—2. Absol.:
magis offendit nimium quam parum, Cic. Or. 22, 73; cf.: in hoc genere nimium quod est offendit vementius quam id, quod videtur parum, id. ib. 53, 178: melius est parum cum timore Domini, Vulg. Prov. 15, 16; 16, 8.—B. Adverb.
1. With verbs:
parum praedicas, Plaut. Am. 1, 1, 218: consulitis parum, Ter. Ad. 5, 9, 36: parum procedit quod ago, id. And. 4, 1, 56: si parum intellexti, Plaut. Rud. 4, 4, 59: quaero ex te, quae parum accepi, Cic. N. D. 3, 1, 4: cum parum memineris, quod concesseris, id. Inv. 1, 47, 88: credere alicui, Caes. B. C. 2, 31: affirmatur, Tac. H. 4, 60.—b. Parum est, videtur, etc., it is, seems, not enough, not sufficient: parum habere, to deem it not enough, to be not content with any thing:
immo duas dabo, una si parum est, Plaut. Stich. 4, 1, 44: rebus servandis centuplex murus parum'st, id. Pers. 4, 4, 11: parumne est, quod nobis succenset senex, Ni instigemus etiam? Ter. Phorm. 3, 3, 13: parumne est, quod tantum homines fefellisti, ut neglegeres auctoritatem senatūs, Cic. Sest. 14, 32; often followed by nisi: consules parum sībi videri praefati pro merito eorum suā voce conlaudari eos, nisi, etc., Liv. 27, 10, 5: parum fuisse non laudari Africanum ... nisi, etc., id. 38, 54, 9; 6, 40, 8; 42, 4, 6; 38, 54, 9: parum est, ut in curiam venias, nisi, etc., Plin. Pan. 60; rarely by si: parum est, si in partem ejus venis, etc., Liv. 6, 40, 18: ceu parum sit in tantam pervenire altitudinem, Plin. 31, 1, 1: non nocuisse parum est; prodest quoque, Ov. F. 2, 415: quid satis est, si Roma parum? Luc. 5, 274: haec talia facinora impune suscepisse parum habuere, Sall. J. 31, 9: templum violare parum habuisse, nisi, etc., Liv. 42, 3; Vell. 2, 76 fin. parum est, aegrum non esse, Tac. Or. 23.— 2. With adjectives, not sufficiently, too little. sunt ea quidem parum firma, Cic. Att. 10, 11:
si parum multi sunt, qui, etc., id. Planc. 7, 18: parum multae necessitudines, id. ib. 30, 72; id. Tusc. 5, 37, 107: blanda es parum, Plaut. Cas. 3, 3, 21: dum pudet te parum optimatem esse, Cael. ap. Cic. Att. 10, 9, A, 2: parum claris lucem dare coget, Hor. A. P. 448: castis, id. C. 1, 12, 59.—3. With adverbs:
nemo parum diu vixit, qui, etc., not enough, not sufficiently, Cic. Tusc. 1, 45, 109: diligenter, id. Att. 10, 9: mature, Liv. 21, 3: cui rei parum diligenter ab iis erat provisum, Caes. B. G. 3, 18, 6: si quando dictum est: est autem dictum non parum saepe, often enough, Cic. Fin. 2, 4, 12: cum non parum liberaliter domum suam homines invitaret, Nep. Att. 13, 6; cf.: parum in tempore, not in good season, too late, Tac. A. 1, 19.—II. Transf., in gen., not particularly, not very, little (perh. only postAug.), v. Madv. ad Cic. Fin. 781 sq.; Dietsch ad Sall. J. 85, 31.
A. With adjectives:
semper fuerunt non parum multi, qui, etc., not few, Quint. 6, 2, 3; so, scripsit non parum multa, id. 10, 1, 124.—B. With verbs:
non sunt composita mea verba: parum id facio, I care little for it, Sall. J. 85, 31 Kritz (but the true read. is parvi, Dietsch ad loc.; Madv. ad Cic. Fin. p. 781): dolebimus, sed parum, Sen. Ep. 116, 7: nihil aut certe parum, intererat, Plin. Pan. 20, 3: (littera M) etiamsi scribitur, tamen parum exprimitur, it is hardly sounded, Quint. 9, 4, 40; 8, 3, 5: possessa ipso transitu Vicetia: quod per se parum, etc., Tac. H. 3, 8: non principatus appetens, parum effugerat ne dignus crederetur (= vix), id. ib. 3, 39 fin. (Cic. Tusc. 5, 14, 41, the better read. is: qui pauca metuit, Bait.).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
parum adv. (for comp. and sup., see minus, minime)
SPAR-, too little, not enough, insufficiently : consulitis parum, T.: quaero ex te, quae parum accepi: sibi credi, Cs.: sunt ea quidem parum firma: parum multae necessitudines: tuta probitas, S.: parum claris lucem dare, H.: nemo parum diu vixit, qui, etc.: mature, L.: est dictum non parum saepe, often enough : non parum liberaliter homines invitare, N.—With est, it is too little, is not enough, does not suffice : parumne est, quod nobis succenset senex, Ni instigemus etiam? is it not enough? T.: parumne est, quod tantum homines fefellisti, are you not content? : parum est, si in partem eius venis, etc., L.: vobis Supplicium meruisse parum est, i. e. you are not satisfied , O.—With habere, to regard as too little, be dissatisfied, be not content : haec talia facinora impune suscepisse parum habuere, were not satisfied , S.: templum violare parum habuisse, nisi, etc., L.— Substantively, an insufficiency, too little, not enough : magis offendit nimium quam parum: in hac satis erat copiae, in illā leporis parum: satis eloquentiae, sapientiae parum, S.: splendoris, H.
Origins
Adverbial accusative of parvus. Doublet of parvum.