LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, no supine stem

parturiō

parturiō (present infinitive parturīre, perfect active parturīvī or parturiī)
Classical[parˈtʊ.ri.oː]Ecclesiastical[parˈtuː.ri.o]

Meaning

  1. to be in labour
  2. to be pregnant
  3. to teem with

Conjugation conjugation 4 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.parturiōparturiēbamparturiamparturīvī
parturiī
parturīveram
parturieram
parturīverō
parturierō
2nd sg.parturīsparturiēbāsparturiēsparturīvistī
parturiistī
parturīverās
parturierās
parturīveris
parturieris
3rd sg.parturitparturiēbatparturietparturīvit
parturiit
parturīverat
parturierat
parturīverit
parturierit
1st pl.parturīmusparturiēbāmusparturiēmusparturīvimus
parturiimus
parturīverāmus
parturierāmus
parturīverimus
parturierimus
2nd pl.parturītisparturiēbātisparturiētisparturīvistis
parturiistis
parturīverātis
parturierātis
parturīveritis
parturieritis
3rd pl.parturiuntparturiēbantparturientparturīvērunt
parturīvēre, parturiērunt, parturiēre
parturīverant
parturierant
parturīverint
parturierint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.parturiamparturīremparturīverim
parturierim
parturīvissem
parturiissem
2nd sg.parturiāsparturīrēsparturīverīs
parturierīs
parturīvissēs
parturiissēs
3rd sg.parturiatparturīretparturīverit
parturierit
parturīvisset
parturiisset
1st pl.parturiāmusparturīrēmusparturīverīmus
parturierīmus
parturīvissēmus
parturiissēmus
2nd pl.parturiātisparturīrētisparturīverītis
parturierītis
parturīvissētis
parturiissētis
3rd pl.parturiantparturīrentparturīverint
parturierint
parturīvissent
parturiissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.parturiorparturiēbarparturiar
2nd sg.parturīris
parturīre
parturiēbāris
parturiēbāre
parturiēris
parturiēre
3rd sg.parturīturparturiēbāturparturiētur
1st pl.parturīmurparturiēbāmurparturiēmur
2nd pl.parturīminīparturiēbāminīparturiēminī
3rd pl.parturiunturparturiēbanturparturientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.parturiarparturīrer
2nd sg.parturiāris
parturiāre
parturīrēris
parturīrēre
3rd sg.parturiāturparturīrētur
1st pl.parturiāmurparturīrēmur
2nd pl.parturiāminīparturīrēminī
3rd pl.parturianturparturīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.parturīparturīre
pres. 2nd pl.parturīteparturīminī
fut. 2nd sg.parturītōparturītor
fut. 3rd sg.parturītōparturītor
fut. 2nd pl.parturītōte—
fut. 3rd pl.parturiuntōparturiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveparturīreparturīrī
perfect infinitiveparturīvisse
parturiisse
—
present participleparturiēns—
future participle—parturiendus
parturiundus, parturienda, parturiendā, parturiendae, parturiendam, parturiendārum, parturiendās, parturiende, parturiendīs, parturiendōrum, parturiendōs
gerundparturiendī, parturiendō, parturiendum

partŭrĭo, īvi or ĭi, 4 (
I. imperf. parturibat, Phaedr. 4, 21, 1), v. desid. a. [2. pario], to desire to bring forth, to be in travail or labor; said of women and of animals.
I. Lit.: vereor ne parturire intellegat, Ter. Hec. 3, 3, 53: tu (Lucina) voto parturientis ades, Ov. F. 3, 256: parturiens canis, Phaedr. 1, 18, 3.—Prov.: parturiunt montes, nascetur ridiculus mus, said of those who promise great things, but accomplish little or nothing; like the Engl. expression, great cry and little wool, Hor. A. P. 139 (after the Greek proverb, ὤδινεν ὄρος, εἶτα μῦν ἀπέτεκεν); cf., also, Phaedr. 4, 21, 1 sq.—
II. Transf.
A. To be big or pregnant with any thing; to brood over, meditate, purpose, Cic. Mur. 39, 84: ut aliquando dolor populi Romani pariat, quod jamdiu parturit! id. Phil. 2, 46, 118; so, quod diu parturit animus vester, aliquando pariat, Liv. 21, 18, 12: ingentes parturit ira minas, Ov. H. 12, 208; cf.: filioli mei quos iterum parturio, Vulg. Gal. 4, 19.—*
B. To be anxious or concerned: quā (securitate) frui non possit animus, si tamquam parturiat unus pro pluribus, Cic. Lael. 13, 45; App. M. 7, 4.—
C. In gen., to bring forth, produce, yield, generate, etc. (poet.): quis Parthum paveat ... Quis Germania quos horrida parturit Fetus, incolumi Caesare? Hor. C. 4, 5, 26: et nunc omnis ager, nunc omnis parturit arbos, is budding forth, Verg. E. 3, 56; id. G. 2, 330; cf. Col. poët. 10, 10: neque parturit imbres Perpetuos (Notus), Hor. C. 1, 7, 16: felicemque uterum, qui nomina parturit annis, i. e. the yearly consuls, Claud. Cons. Prob. et Olybr. 204: parturit innumeros angusto pectore mundos, to conceive, imagine, id. Cons. Mall. Theod. 81, 3.—Hence, P. a. as subst.: partŭrĭens, entis, f., a woman in labor: dolores parturientis, Vulg. Osee, 13, 13; id. Psa. 47, 6.

Origins

Proto-Indo-European *perh₃-der. Proto-Italic *parjō Latin pariō Latin -turiō Latin parturiō From pariō (“to bear, give birth”) + -turiō (desiderative suffix).

Borrowings
  • Portugueseparturir
  • Spanishparturienta
Italo-Romance
  • Italianpartorire
Rhaeto-Romance
  • Friulianparturî

Quick answers

What does parturiō mean in Latin?
parturiō, a verb, means “to be in labour; to be pregnant; to teem with”.
What are the principal parts of parturiō?
parturiō, parturīre, parturīvī (fourth conjugation, no supine stem).
How do you pronounce parturiō?
In classical Latin, [parˈtʊ.ri.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [parˈtuː.ri.o].