adjectivethird-declension two-termination adjective
participiālis
participiālis (neuter participiāle, adverb participiāliter)
Classical[par.tɪ.kɪ.piˈaː.lɪs]Ecclesiastical[par.ti.t͡ʃi.piˈaː.lis]
Meaning
- two terminationparticipial, or the nature of a participle
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | participiālis | participiālis | participiāle |
| genitive | participiālis | participiālis | participiālis |
| dative | participiālī | participiālī | participiālī |
| accusative | participiālem | participiālem | participiāle |
| ablative | participiālī | participiālī | participiālī |
| vocative | participiālis | participiālis | participiāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | participiālēs | participiālēs | participiālia |
| genitive | participiālium | participiālium | participiālium |
| dative | participiālibus | participiālibus | participiālibus |
| accusative | participiālīs participiālēs | participiālīs participiālēs | participiālia |
| ablative | participiālibus | participiālibus | participiālibus |
| vocative | participiālēs | participiālēs | participiālia |
partĭcĭpĭālis, e, adj. participium, in gram.,
I. of the nature of a participle, participial:
verba, Quint. 1, 4, 29; cf. so of supines and gerunds, Prisc. p. 808; 822 P. —Adv.: partĭcĭpĭālĭter, in the manner of a participle, participially, Fest. s. v. ostentum, p. 194 Müll.; so id. ib. s. v. torrens, p. 352 Müll.Origins
From participium (“participle”).
Descendants
- Englishparticipial
In English words that came into English from participiālis
- participialparticipiālis