LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

participiālis

participiālis (neuter participiāle, adverb participiāliter)
Classical[par.tɪ.kɪ.piˈaː.lɪs]Ecclesiastical[par.ti.t͡ʃi.piˈaː.lis]

Meaning

  1. two terminationparticipial, or the nature of a participle

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeparticipiālisparticipiālisparticipiāle
genitiveparticipiālisparticipiālisparticipiālis
dativeparticipiālīparticipiālīparticipiālī
accusativeparticipiālemparticipiālemparticipiāle
ablativeparticipiālīparticipiālīparticipiālī
vocativeparticipiālisparticipiālisparticipiāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeparticipiālēsparticipiālēsparticipiālia
genitiveparticipiāliumparticipiāliumparticipiālium
dativeparticipiālibusparticipiālibusparticipiālibus
accusativeparticipiālīs
participiālēs
participiālīs
participiālēs
participiālia
ablativeparticipiālibusparticipiālibusparticipiālibus
vocativeparticipiālēsparticipiālēsparticipiālia

partĭcĭpĭālis, e, adj. participium, in gram.,
I. of the nature of a participle, participial: verba, Quint. 1, 4, 29; cf. so of supines and gerunds, Prisc. p. 808; 822 P. —Adv.: partĭcĭpĭālĭter, in the manner of a participle, participially, Fest. s. v. ostentum, p. 194 Müll.; so id. ib. s. v. torrens, p. 352 Müll.

Origins

From participium (“participle”).

Descendants
  • Englishparticipial

In English words that came into English from participiālis

  • participialparticipiālis

Quick answers

What does participiālis mean in Latin?
participiālis, a adjective, means “participial, or the nature of a participle”.
How do you pronounce participiālis?
In classical Latin, [par.tɪ.kɪ.piˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [par.ti.t͡ʃi.piˈaː.lis].