LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

particeps1

particeps (genitive participis)
Classical[ˈpar.tɪ.kɛps]Ecclesiastical[ˈpar.ti.t͡ʃeps]

Meaning

  1. one terminationsharing, partaking, participant, participating

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Socius · Sodalis · Amicus · Familiaris · Particeps · Consors

1. Socii (from sequi) are bound by common interests to act together, as partners, companions, etc.; sodales and socienni, like ἑταῖροι, are bound only by being pleased with each to the common enjoyment of life, as comrades and good friends; but sodalis (from ἔθος, ἠθεῖος) is the more elevated, sociennus, a more comic expression. Socius is generally in construction with an objective genitive, which names the purpose of the sociatio; whereas sodalis only with a subjective genitive, which names the other sodalis; socius periculi, culpæ, but sodalis meus. 2. Sodalis is a good friend, with whom one stands in a sociable, that is to say, a calm state of intercourse; amicus, a friend, with whom one exchanges the sacred feeling of love and respect; familiaris, a confidant, to whom one is bound, as one heart and soul, in mirth and sorrow. 3. The socius rei is considered in the state of a fellow-laborer or fellow-sufferer; the particeps and consors as sharers in an enjoyment or in a possession; the particeps, because he voluntarily takes a part in a thing, in opp. to expers, like μέτοχος; the consors, because, without co-operating, he is entitled to a share, in opp. to exsors. Cic. Balb. 28. Fuit hic multorum illi laborum socius aliquando; est fortasse nunc nonnullorum particeps commodorum. Liv. xxi. 41, and Suet. Aug. 25. The co-regent is socius imperii, so far as he shares in the business of government; consors, so far as the office is merely honorary. (iv. 208.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeparticepsparticepsparticeps
genitiveparticipisparticipisparticipis
dativeparticipīparticipīparticipī
accusativeparticipemparticipemparticeps
ablativeparticipeparticipeparticipe
vocativeparticepsparticepsparticeps
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeparticipēsparticipēsparticipia
genitiveparticipiumparticipiumparticipium
dativeparticipibusparticipibusparticipibus
accusativeparticipīs
participēs
participīs
participēs
participia
ablativeparticipibusparticipibusparticipibus
vocativeparticipēsparticipēsparticipia

partĭceps, cipis, adj. pars-capio,
I. sharing, partaking, participant (class.; syn.: consors, socius); constr. usually with gen., rarely also with dat. or with prepp.
I. Adj.
(a). With gen.: fac participes nos tuae sapientiae, Plaut. Ep. 2, 2, 81: nuntii, Ter. Heaut. 3, 1, 19: esse participem leti, i. e. to be mortal, Lucr. 3, 462: animus rationis compos et particeps, Cic. Univ. 8: fortunarum omnium socius et particeps, id. Font. 17, 47: artis, id. Div. 1, 18, 34; id. Inv. 2, 30, 92: virtutes ita copulatae conexaeque sunt, ut omnes omnium participes sint, id. Fin. 5, 23, 67: praedae ac praemiorum, Caes. B. C. 3, 82: secreti honesti, Juv. 3, 52.—
(b). With dat.: aliquem participem studiis habere, Ov. P. 2, 5, 41 (al. studii): alicujus consilii fortibus viris esse participem, Curt. 6, 7, 8; cf. id. 6, 6, 36: sceleris in regem suum, id. 6, 24: Natalis particeps ad omne secretum Pisoni erat, Tac. A. 15, 50. —
(g). With a prep.: non licet donati obsoni me participem fieri, Plaut. Truc. 4, 2, 34 Speng.: particeps in tribulatione, Vulg. Apoc. 1, 9.—
(d). With a rel.-clause: is speculatum huc misit me, ut, quae fierent, fieret particeps, Plaut. Aul. 4, 1, 19.—
II. Subst., a sharer, partaker, partner.—Esp., a comrade, fellow-soldier: praeda per participes aequiter partita est, Liv. Andron. ap. Non. p. 512, 32: me et semul participes meos praedā onerabo, Plaut. Ps. 2, 1, 14: praedam participes petunt, id. Most. 1, 3, 154: meus particeps, Ter. Heaut. 1, 1, 98: hujus belli ego particeps et socius et adjutor esse cogor, Cic. Att. 9, 10, 5: in quādam conjuratione quasi participes nominati, Suet. Calig. 56; cf. Curt. 6, 8, 5.

Origins

From pars (“part”) + -ceps (“taker”). See participō.

Descendants
  • Italianpartecipe
  • Spanishpartícipe
  • Portuguesepartícipe
  • Sicilianpartìcipi
noun · masculinethird declension
particeps2
particeps m (genitive participis)

Meaning

  1. masculinea participant, someone who has his share in (something)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeparticepsparticipēs
genitiveparticipisparticipum
dativeparticipīparticipibus
accusativeparticipemparticipēs
ablativeparticipeparticipibus
vocativeparticepsparticipēs

Origins

Substantivation of the latter adjective.

Quick answers

What does particeps mean in Latin?
particeps, a adjective, means “sharing, partaking, participant, participating”.
How do you pronounce particeps?
In classical Latin, [ˈpar.tɪ.kɛps]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpar.ti.t͡ʃeps].