noun · femininefirst declension
parsimōnia
parsimōnia f (genitive parsimōniae)
Classical[par.sɪˈmoː.ni.a]Ecclesiastical[par.siˈmɔː.ni.a]
Meaning
- frugality, thrift, parsimony
Ō dī immortālēs! nōn intellegunt hominēs, quam magnum vectīgal sit parsimōnia.
O immortal gods! People do not understand how great a revenue parsimony can be.46 BCE, Cicero, Paradoxa Stoicorum 49
Latīnē defined in Latin in our graded readers
parcēns cūra, parcitāsparsimōnia -ae (f) — in IVLIANVS III: Persia, ch. 17
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | parsimōnia | parsimōniae parcimōniae |
| genitive | parsimōniae parcimōniae | parsimōniārum parcimōniārum |
| dative | parsimōniae parcimōniae | parsimōniīs parcimōniīs |
| accusative | parsimōniam parcimōniam | parsimōniās parcimōniās |
| ablative | parsimōniā | parsimōniīs parcimōniīs |
| vocative | parsimōnia | parsimōniae parcimōniae |
parsĭmōnĭa (parcĭmōnĭa), ae (collat. form, PARCIMONIVM, Inscr. Donat. 35, 4), f. parco,
I. sparingness, frugality, thrift, parsimony.
I. Lit.:
dies noctesque estur, bibitur, neque quisquam parsimoniam adhibet, Plaut. Most. 1, 3, 78: parsimonia et duritia, id. ib. 1, 2, 75; id. Truc. 2, 2, 55; Ter. Heaut. 3, 1, 32; Cic. Verr. 2, 2, 3, § 7: res familiaris conservatur diligentiā et parsimoniā, id. Off. 2, 24, 87: non intellegunt homines, quam magnum vectigal sit parsimonia, id. Par. 6, 3, 49: instrumenti et supellectilis, Suet. Aug. 73.—In plur. (anteand post-class.): veteres mores veteresque parsimoniae, Plaut. Trin. 4, 3, 21: adesto castis, Christe, parsimoniis, i. e. at the fasts, Prud. Cath. 7, 3: sine parsimoniā, lavishly, Amm. 15, 4, 8.—Prov.: sera parsimonia in fundo est, it is too late to spare when all is spent, Sen. Ep. 1, 5 (cf. the Gr. δεινὴ δʼ ἐϝὶ πυθμένι φειδώ, Hesiod. Ἔργ. 369).—II. Trop.:
sunt pleraeque aptae hujus ipsius orationis parsimoniae, Cic. Or. 25, 84 (v. the passage in connection).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
parsimōnia (parci-) ae, f
parco, frugality, thrift, parsimony ; opp. largitas, T.: res familiaris conservatur parsimoniā.
Origins
From parcō (“to spare, save up”) + -mōnia. Per De Vaan, built on the verb's perfect stem pars- (as in parsī).
Descendants
- Catalanparsimònia
- Englishparsimonyfrom Middle French parsimonie
- Frenchparcimoniefrom Middle French parsimonie
- Romanianparcimoniefrom Middle French parsimonie
- Italianparsimonia
- Portugueseparcimónia
- Portugueseparcimônia
- Spanishparsimonia
- Indonesianparsimonifrom Middle French parsimonie
- Galicianparsimonia