adjectivefirst/second-declension adjective
paradoxus1
paradoxus (feminine paradoxa, neuter paradoxum)
Classical[pa.raˈdɔk.sʊs]Ecclesiastical[pa.raˈdɔk.sus]
Meaning
- adjectivecontrary to expectation
- adjectiveparadoxical
- adjectivemarvellous, strange
- adjectiveuncharacteristic (as a taxonomic epithet)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | paradoxus | paradoxa | paradoxum |
| genitive | paradoxī | paradoxae | paradoxī |
| dative | paradoxō | paradoxae | paradoxō |
| accusative | paradoxum | paradoxam | paradoxum |
| ablative | paradoxō | paradoxā | paradoxō |
| vocative | paradoxe | paradoxa | paradoxum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | paradoxī | paradoxae | paradoxa |
| genitive | paradoxōrum | paradoxārum | paradoxōrum |
| dative | paradoxīs | paradoxīs | paradoxīs |
| accusative | paradoxōs | paradoxās | paradoxa |
| ablative | paradoxīs | paradoxīs | paradoxīs |
| vocative | paradoxī | paradoxae | paradoxa |
părădoxus, a, um, adj., = παράδοξος,
I. marvellous, strange, contrary to all expectation, paradoxical; only subst.
I. pără-doxus, i, m., one who, contrary to expectation, has conquered both in the lucta and in the pancratium on the same day; in Gr. usu. called παραδοξονίκης (late Lat.), Aug. Princip. Rhet. n. 9. The mimes were also called paradoxi, Vet. Schol. ad Juv. 8, 184.—
II. părădoxum or -on i, n.
A. A figure of speech: paradoxon, sive hypomone, sustentatio vel inopinatum. Hoc schema suspendit sensum: deinde subicit aliquid eo, contra exspectationem auditoris, sive magnum sive minus; et ideo sustentatio vel inopinatum dicitur, Rufin. Fig. Sentent. § 34; Isid. 2, 21, 29.—
B. In plur.: pără-doxa, ōrum, n., = παράδοξα, the apparently contradictory doctrines of the Stoics: haec παράδοξα illi. nos admirabilia dicamus, Cic. Fin. 4, 27, 74; cf.: (illa) mirabilia Stoicorum quae παράδοξα nominantur, id. Ac. 2, 44, 136: quae quia sunt admirabilia contraque opinionem omnium, ab ipsis (Stoicis) etiam παράδοξα appellantur, tentare volui, etc. id. Par. prooem. 4.
Origins
Borrowed from Ancient Greek παράδοξος (parádoxos, “contrary to expectation”).