adjectivethird-declension two-termination adjective
parābilis
parābilis (neuter parābile)
Classical[paˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[paˈraː.bi.lis]
Meaning
- two terminationobtainable; at hand, available
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | parābilis | parābilis | parābile |
| genitive | parābilis | parābilis | parābilis |
| dative | parābilī | parābilī | parābilī |
| accusative | parābilem | parābilem | parābile |
| ablative | parābilī | parābilī | parābilī |
| vocative | parābilis | parābilis | parābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | parābilēs | parābilēs | parābilia |
| genitive | parābilium | parābilium | parābilium |
| dative | parābilibus | parābilibus | parābilibus |
| accusative | parābilīs parābilēs | parābilīs parābilēs | parābilia |
| ablative | parābilibus | parābilibus | parābilibus |
| vocative | parābilēs | parābilēs | parābilia |
părābĭlis, e, adj. paro,
I. easily procured, easy to be had, of easy attainment (class.):
divitiae, Cic. Fin. 1, 13, 36; cf. id. Tusc. 5, 33, 93: namque parabilem amo venerem facilemque, Hor. S. 1, 2, 119: cultus (corporis), Curt. 3, 5, 2; cf. id. 6, 2, 2; 8, 4, 14: res, Sen. Ep. 5, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
parābilis e, adj.
paro, easily procured, easy to be had, accessible, at hand : divitiae: victus, Cu.
Origins
From parō, parāre (“furnish, obtain, procure”) (stem parā-) + -bilis.
Descendants
- Englishparable