LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

parābilis

parābilis (neuter parābile)
Classical[paˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[paˈraː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationobtainable; at hand, available

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeparābilisparābilisparābile
genitiveparābilisparābilisparābilis
dativeparābilīparābilīparābilī
accusativeparābilemparābilemparābile
ablativeparābilīparābilīparābilī
vocativeparābilisparābilisparābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeparābilēsparābilēsparābilia
genitiveparābiliumparābiliumparābilium
dativeparābilibusparābilibusparābilibus
accusativeparābilīs
parābilēs
parābilīs
parābilēs
parābilia
ablativeparābilibusparābilibusparābilibus
vocativeparābilēsparābilēsparābilia

părābĭlis, e, adj. paro,
I. easily procured, easy to be had, of easy attainment (class.): divitiae, Cic. Fin. 1, 13, 36; cf. id. Tusc. 5, 33, 93: namque parabilem amo venerem facilemque, Hor. S. 1, 2, 119: cultus (corporis), Curt. 3, 5, 2; cf. id. 6, 2, 2; 8, 4, 14: res, Sen. Ep. 5, 4.

Origins

From parō, parāre (“furnish, obtain, procure”) (stem parā-) + -bilis.

Descendants
  • Englishparable

Quick answers

What does parābilis mean in Latin?
parābilis, a adjective, means “obtainable; at hand, available”.
How do you pronounce parābilis?
In classical Latin, [paˈraː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [paˈraː.bi.lis].