LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

pāniceus

pāniceus (feminine pānicea, neuter pāniceum)
Classical[paːˈnɪ.ke.ʊs]Ecclesiastical[paˈniː.t͡ʃe.us]

Meaning

  1. adjectivemade of bread

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepāniceuspāniceapāniceum
genitivepāniceīpāniceaepāniceī
dativepāniceōpāniceaepāniceō
accusativepāniceumpāniceampāniceum
ablativepāniceōpāniceāpāniceō
vocativepāniceepāniceapāniceum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepāniceīpāniceaepānicea
genitivepāniceōrumpāniceārumpāniceōrum
dativepāniceīspāniceīspāniceīs
accusativepāniceōspāniceāspānicea
ablativepāniceīspāniceīspāniceīs
vocativepāniceīpāniceaepānicea

pānĭcĕus, a, um, adj. id.,
I. made of bread: mensae, i. e. huge loaves, Serv. Verg. A. 3, 257.—As subst.: Pānĭcĕus, i, m., an inhabitant of Breadville: opus est Paniceis, milites panicei (a comic expression), Plaut. Capt. 1, 2, 59.

Origins

  1. Proto-Indo-European*peh₂-der.?
  2. Latinpāniceus

Latin -icus Latin -eus Latin pāniceus From pānis (“bread”) + -icus + -eus.

Quick answers

What does pāniceus mean in Latin?
pāniceus, a adjective, means “made of bread”.
How do you pronounce pāniceus?
In classical Latin, [paːˈnɪ.ke.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [paˈniː.t͡ʃe.us].
Where does pāniceus come from?
Proto-Indo-European *peh₂-der.? → Latin pāniceus.