noun · masculinesecond declension
pānārius
pānārius m (genitive pānāriī or pānārī)
Classical[paːˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[paˈnaː.ri.us]
Meaning
- a bread seller
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | pānārius | pānāriī |
| genitive | pānāriī pānārī | pānāriōrum |
| dative | pānāriō | pānāriīs |
| accusative | pānārium | pānāriōs |
| ablative | pānāriō | pānāriīs |
| vocative | pānārie | pānāriī |
pānārĭus, ii, m. id.,
I. a bread-seller: panarius, ἀρτοπώλης, Vet. Gloss.
Origins
- Proto-Indo-European*peh₂-der.?
- Latinpānārius
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -āriusnom. Latin -arius Latin pānārius From pānis (“bread”) + -arius.
Italo-Romance
- Italianpanaio
- Italianpanaro
Balkano-Romance
- Romanianpâinar
Borrowings
- Englishpanary