LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, no passive

palpitō

palpitō (present infinitive palpitāre, perfect active palpitāvī, supine palpitātum)
Classical[ˈpaɫ.pɪ.toː]Ecclesiastical[ˈpal.pi.to]

Meaning

  1. intransitiveto move frequently and quickly, tremble, throb, pulsate, palpitate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.palpitōpalpitābampalpitābōpalpitāvīpalpitāverampalpitāverō
2nd sg.palpitāspalpitābāspalpitābispalpitāvistīpalpitāverāspalpitāveris
3rd sg.palpitatpalpitābatpalpitābitpalpitāvitpalpitāveratpalpitāverit
1st pl.palpitāmuspalpitābāmuspalpitābimuspalpitāvimuspalpitāverāmuspalpitāverimus
2nd pl.palpitātispalpitābātispalpitābitispalpitāvistispalpitāverātispalpitāveritis
3rd pl.palpitantpalpitābantpalpitābuntpalpitāvērunt
palpitāvēre
palpitāverantpalpitāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.palpitempalpitārempalpitāverimpalpitāvissem
2nd sg.palpitēspalpitārēspalpitāverīspalpitāvissēs
3rd sg.palpitetpalpitāretpalpitāveritpalpitāvisset
1st pl.palpitēmuspalpitārēmuspalpitāverīmuspalpitāvissēmus
2nd pl.palpitētispalpitārētispalpitāverītispalpitāvissētis
3rd pl.palpitentpalpitārentpalpitāverintpalpitāvissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.palpitā—
pres. 2nd pl.palpitāte—
fut. 2nd sg.palpitātō—
fut. 3rd sg.palpitātō—
fut. 2nd pl.palpitātōte—
fut. 3rd pl.palpitantō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepalpitāre—
perfect infinitivepalpitāvisse—
future infinitivepalpitātūrum esse—
present participlepalpitāns—
future participlepalpitātūrus
palpitātūra, palpitātūrā, palpitātūrae, palpitātūram, palpitātūrārum, palpitātūrās, palpitātūre, palpitātūrī, palpitātūrīs, palpitātūrō, palpitātūrōrum, palpitātūrōs, palpitātūrum
—
gerundpalpitandī, palpitandō, palpitandumsupinepalpitātum, palpitātū

palpĭto, āvi, ātum, 1,
I. v. freq. n. [palpo], to move frequently and quickly, to tremble, throb, pant, palpitate.
I. Lit.: cor palpitat, * Cic. N. D. 2, 9, 24: radix micat ultima linguae, Utque salire solet mutilatae cauda colubrae, Palpitat, Ov. M. 6, 559: cerebrum uni homini in infantiā palpitat, Plin. 11, 37, 49, § 134: in ovo gutta sanguinis salit palpitatque, id. 10, 53, 74, § 148; 11, 37, 65, § 173.—Esp. of persons or animals in the agony of death, to struggle, be convulsed: palpitat et positas aspergit sanguine mensas, Ov. M. 5, 40: semianimes palpitantesque, Suet. Tib. 61: jam palpitat arvis Phaedimus, Stat. Th. 8, 439; 9, 756; Calp. Ecl. 2, 62.—In mal. part., Juv. 3, 134.—Of things: hic arduus ignis Palpitat, flickers, Stat. Th. 12, 70.—
II. Trop.: animum palpitantem percussit, Petr. 100.

Origins

Frequentative of palpō (“touch softly, stroke, pat”) + -itō (“frequentive verb suffix”).

Descendants
  • Catalanpalpitar
  • Englishpalpitate
  • Frenchpalpiter
  • Italianpalpitare
  • Portuguesepalpitar
  • Spanishpalpitar
  • Galicianpalpitar
  • Sicilianparpitari

In English words that came into English from palpitō

  • palpitationpalpitatio
  • palpitatepalpitō

Quick answers

What does palpitō mean in Latin?
palpitō, a verb, means “to move frequently and quickly, tremble, throb, pulsate, palpitate”.
What are the principal parts of palpitō?
palpitō, palpitāre, palpitāvī, palpitātum (first conjugation, no passive).
How do you pronounce palpitō?
In classical Latin, [ˈpaɫ.pɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpal.pi.to].