noun · masculinethird declension
palmes
palmes m (genitive palmitis)
Classical[ˈpaɫ.mɛs]Ecclesiastical[ˈpal.mes]
Meaning
- masculineyoung vine shoot or sprig
- masculinebough, branch
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | palmes | palmitēs |
| genitive | palmitis | palmitum |
| dative | palmitī | palmitibus |
| accusative | palmitem | palmitēs |
| ablative | palmite | palmitibus |
| vocative | palmes | palmitēs |
palmĕs, ĭtis, m. 1. palma, II. E.,
I. a young branch or shoot of a vine, a vinesprig, vine-sprout (syn. pampinus).
I. Lit.:
palmites vitium sarmenta appellantur, quod in modum palmarum humanarum virgulas quasi digitos edunt, Fest. p. 222 Müll.: palmitum duo genera sunt, alterum pampinarium, alterum fructuarium, Col. 5, 6, 26 sq.; id. 3, 10, 14; 4, 22, 10; Plin. 17, 22, 35, § 175; 14, 1, 3, § 10: jam laeto turgent in palmite gemmae, Verg. E. 7, 48: stratus humi palmes, Juv. 8, 78; Ov. F. 1, 152: ego sum vitis, vos palmites, Vulg. Johan. 15, 5.—II. Transf.
B. In gen., a bough, branch:
crudus arboris, Luc. 4, 317: palmites arborum, Curt. 4, 3, 10 (where Mützell reads palmas); Plin. 13, 4, 7, § 30: opaco palmite bacae, Claud. Nupt. Hon. 217.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
palmes itis, m
palma, a young vine-branch, vine-sprig, vine-sprout : laetus, V.: stratus humi palmes, Iu.: caelebs sine palmite truncus, vine , O. — A bough, branch : arborum, Cu.
Origins
- Proto-Indo-European*pleth₂-?
- Proto-Indo-European*pel-?
- Proto-Indo-European*pleh₂-
- Proto-Indo-European*pl̥h₂meh₂
- Proto-Italic*palamā
- Latinpalmes
Proto-Indo-European *h₁ey- Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-h₁its Proto-Italic *-its Latin -es Latin palmes From palma + -es.