noun · femininefirst declension
paenitentia
paenitentia f (genitive paenitentiae)
Classical[pae̯.nɪˈtɛn.ti.a]Ecclesiastical[pe.niˈtɛn.t͡si.a]
Meaning
- femininerepentance, penitence, regret
- EcclesiasticalLatinfemininepenance
Latīnē defined in Latin in our graded readers
dolor dē peccātīspaenitentia -ae (f) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 2, 19
mūtātiō animī, dolorpaenitentia -ae (f) — in Evangelium secundum Marcum, ch. 2
dolor dē factīs suīspaenitentia -ae (f) — in Epistulae, ch. 21
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | paenitentia | paenitentiae poenitentiae |
| genitive | paenitentiae poenitentiae | paenitentiārum poenitentiārum |
| dative | paenitentiae poenitentiae | paenitentiīs poenitentiīs |
| accusative | paenitentiam poenitentiam | paenitentiās poenitentiās |
| ablative | paenitentiā | paenitentiīs poenitentiīs |
| vocative | paenitentia | paenitentiae poenitentiae |
paenĭtentĭa, ae, f. paeniteo,
I. repentance, penitence (not in Cic.; cf. Aus. Ep. 12, 10).—Absol.:
celerem paenitentiam sequi, Liv. 31, 32: nec poenā commilitonum exterriti, nec paenitentiā conversi, Tac. A. 1, 45: fidelissimus est ad honesta ex paenitentiā transitus, Sen. Q. N. 3, praef. 3.—Plur.: serae dant poenas turpes paenitentiae, Phaedr. 1, 13, 2.—With gen.: coepti, Quint. 12, 5, 3: dicti, id. 9, 2, 60: gestae rei, Plin. 17, 12, 19, § 94; 10, 23, 33, § 67: paenitentiam agere, to repent: eo usque processum est, ut non paeniturum pro non acturo paenitentiam dixerit (Sallustius), Quint. 9, 3, 12: ejus (facinoris), Curt. 8, 6, 23; Plin. Ep. 7, 10, 3; Sen. Suas. 6, 11; 7, 10; Vulg. Matt. 3, 2 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
paenitentia (not poen-), ae, f
paeniteo, repentance, penitence : celer, L.: eius (facinoris), Cu.: sera, Ph.: mutari in paenitentiam, Ta.
Origins
From paenitēns (“repenting”), present active participle of paeniteō (“regret, repent”). In the Vulgate, used as a calque of Ancient Greek μετάνοια (metánoia, “repentance”), and found in the phrase paenitentiam ago (“do penance”) as a calque of μετανοέω (metanoéō, “repent”).
Descendants
- Catalanpenitència
- Englishpenancefrom Old French penitence
- Englishpenitencefrom Old French penitence
- Frenchpénitencefrom Old French penitence
- GermanPönitenz
- Italianpenitenza
- Portuguesependençafrom Old Galician-Portuguese pẽedença
- Portuguesepenitênciafrom Old Galician-Portuguese pẽedença
- Portuguesepenitenciafrom Old Galician-Portuguese pẽedença
- Romanianpenitență
In English words that came into English from paenitentia
- penancepaenitentia
- penitentiarypēnitentiārius
- penitencepaenitentia
- penitentialpaenitentiālis