LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

pacīscor

pacīscor (present infinitive pacīscī, perfect active pactus sum)
Classical[paˈkiːs.kɔr]Ecclesiastical[paˈt͡ʃis.kor]

Meaning

  1. deponentto make a bargain, contract or agreement with
  2. broadlydeponentto betroth
    ex qua pactus esset vir domo in matrimonium duceret27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 4
  3. deponentto barter, hazard, stake

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.pacīscorpacīscēbarpacīscar———
2nd sg.pacīsceris
pacīscere
pacīscēbāris
pacīscēbāre
pacīscēris
pacīscēre
———
3rd sg.pacīsciturpacīscēbāturpacīscētur———
1st pl.pacīscimurpacīscēbāmurpacīscēmur———
2nd pl.pacīsciminīpacīscēbāminīpacīscēminī———
3rd pl.pacīscunturpacīscēbanturpacīscentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.pacīscarpacīscerer——
2nd sg.pacīscāris
pacīscāre
pacīscerēris
pacīscerēre
——
3rd sg.pacīscāturpacīscerētur——
1st pl.pacīscāmurpacīscerēmur——
2nd pl.pacīscāminīpacīscerēminī——
3rd pl.pacīscanturpacīscerentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.pacīscere—
pres. 2nd pl.pacīsciminī—
fut. 2nd sg.pacīscitor—
fut. 3rd sg.pacīscitor—
fut. 3rd pl.pacīscuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepacīscī—
perfect infinitivepactum esse—
future infinitivepactūrum esse—
present participlepacīscēns—
perfect participlepactus—
future participlepactūruspacīscendus
pacīscundus
gerundpacīscendī, pacīscendō, pacīscendumsupinepactum, pactū

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

păciscor, pactus, 3,
I. v. dep. n. and a. (act. collat. form, v. supra) [1. paco], to make a bargain, contract, or agreement with any one; to covenant, agree, stipulate, bargain, contract respecting any thing (cf.: transigo, stipulor, pango).
I. Lit.
A. In gen.
(a). Neutr.: pacisci cum illo paululā pecuniā potes, Plaut. Bacch. 4, 8, 24; Cic. Verr. 2, 3, 14, § 36; Ov. M. 4, 702: paciscitur magnā mercede cum Celtiberorum principibus, ut, etc., Liv. 25, 33; cf.: pacti sunt inter se, ut die statutā, Just. 1, 10, 4; 16, 4, 7; 38, 3, 5; cf. esp. id. 3, 6, 10: votis pacisci, Ne Cypriae Tyriaeque merces Addant avaro divitias mari (= votis transigere cum dis), Hor. C. 3, 29, 59: de mercedibus, Suet. Gram. 7.—
(b). Act.: quae pacisci modo scis, set quod pacta's, non scis solvere, Plaut. Ps. 1, 2, 89: argentum, id. ib. arg. 1, 9: quam (provinciam) sibi pactus erat, Cic. Sest. 25, 55: rem, Auct. Her. 2, 13, 20: pecuniam cum aliquo, Auct. B. Alex. 55: omnibus proscriptis, reditum salutemque pactus est, Vell. 2, 77, 2: ab aliquo vitam, Sall. J. 26, 1; so, pactus in singulos (homines) minas decem a tyranno, Plin. 35, 10, 36, § 99: cum Xerxe nuptias filiae, Just. 2, 15, 14.—With object-clause: Leucippo fieri pactus uterque gener, Ov. F. 5, 702: dimitti (eum) pactus, si, etc., Plin. 8, 7, 7, § 18.—In part. fut. pass.: ut firma fierent paciscenda, Amm. 31, 12, 13.—
B. In partic., of a marriage-contract, to betroth a woman (syn.: despondeo, spondeo): ex quā pactus esset vir domo, in matrimonium duceret, Liv. 4, 4, 10: Etutam pacto fratri eum invidisse, id. 44, 30, 4.—
II. Trop., to barter, hazard, stake (poet.): vitam pro laude, Verg. A. 5, 230: letum pro laude, id. ib. 12, 49: aevum pro luce, Stat. Th. 1, 317.

Origins

From pacō (“to come to an agreement”) + -īscō (inchoative suffix). Related to pactum (“agreement, means”) and pāx (“peace”).