adjectivefirst/second-declension adjective
pācificātōrius
pācificātōrius (feminine pācificātōria, neuter pācificātōrium)
Classical[paː.kɪ.fɪ.kaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[pa.t͡ʃi.fi.kaˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivepeacemaking, pacificatory, pacific
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pācificātōrius | pācificātōria | pācificātōrium |
| genitive | pācificātōriī | pācificātōriae | pācificātōriī |
| dative | pācificātōriō | pācificātōriae | pācificātōriō |
| accusative | pācificātōrium | pācificātōriam | pācificātōrium |
| ablative | pācificātōriō | pācificātōriā | pācificātōriō |
| vocative | pācificātōrie | pācificātōria | pācificātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pācificātōriī | pācificātōriae | pācificātōria |
| genitive | pācificātōriōrum | pācificātōriārum | pācificātōriōrum |
| dative | pācificātōriīs | pācificātōriīs | pācificātōriīs |
| accusative | pācificātōriōs | pācificātōriās | pācificātōria |
| ablative | pācificātōriīs | pācificātōriīs | pācificātōriīs |
| vocative | pācificātōriī | pācificātōriae | pācificātōria |
pācĭfĭcātōrĭus, a, um, adj. pacificator,
I. peace-making, pacificatory:
legatio, Cic. Phil. 12, 1, 3. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
pācificātōrius adj.
pacificator, peace-making, pacificatory : legatio.
Origins
From pācificātor (“peacemaker, pacifier”), from pacificō (“to make or negotiate a peace; pacify”), from pāx (“peace”) + faciō (“to do, make”).