LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ōsculābundus

ōsculābundus (feminine ōsculābunda, neuter ōsculābundum)
Classical[oːs.kʊ.ɫaːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[os.ku.laˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivewith accusativekissing

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeōsculābundusōsculābundaōsculābundum
genitiveōsculābundīōsculābundaeōsculābundī
dativeōsculābundōōsculābundaeōsculābundō
accusativeōsculābundumōsculābundamōsculābundum
ablativeōsculābundōōsculābundāōsculābundō
vocativeōsculābundeōsculābundaōsculābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeōsculābundīōsculābundaeōsculābunda
genitiveōsculābundōrumōsculābundārumōsculābundōrum
dativeōsculābundīsōsculābundīsōsculābundīs
accusativeōsculābundōsōsculābundāsōsculābunda
ablativeōsculābundīsōsculābundīsōsculābundīs
vocativeōsculābundīōsculābundaeōsculābunda

oscŭlābundus, a, um, adj. osculor,
I. kissing (post-Aug.), Suet. Vit. 2.—With acc.: manum sacerdotis, App. M. 11, 6, p. 259; id. Mag. 94, p. 333.

Origins

From ōsculor (“kiss”) + -bundus.

Quick answers

What does ōsculābundus mean in Latin?
ōsculābundus, a adjective, means “kissing”.
How do you pronounce ōsculābundus?
In classical Latin, [oːs.kʊ.ɫaːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [os.ku.laˈbun.dus].