verbfirst conjugation
ōscillō
ōscillō (present infinitive ōscillāre, perfect active ōscillāvī, supine ōscillātum)
Classical[oːsˈkɪl.loː]Ecclesiastical[oʃˈʃil.lo]
Meaning
- to swing
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ōscillō | ōscillābam | ōscillābō | ōscillāvī | ōscillāveram | ōscillāverō |
| 2nd sg. | ōscillās | ōscillābās | ōscillābis | ōscillāvistī | ōscillāverās | ōscillāveris |
| 3rd sg. | ōscillat | ōscillābat | ōscillābit | ōscillāvit | ōscillāverat | ōscillāverit |
| 1st pl. | ōscillāmus | ōscillābāmus | ōscillābimus | ōscillāvimus | ōscillāverāmus | ōscillāverimus |
| 2nd pl. | ōscillātis | ōscillābātis | ōscillābitis | ōscillāvistis | ōscillāverātis | ōscillāveritis |
| 3rd pl. | ōscillant | ōscillābant | ōscillābunt | ōscillāvērunt ōscillāvēre | ōscillāverant | ōscillāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ōscillem | ōscillārem | ōscillāverim | ōscillāvissem |
| 2nd sg. | ōscillēs | ōscillārēs | ōscillāverīs | ōscillāvissēs |
| 3rd sg. | ōscillet | ōscillāret | ōscillāverit | ōscillāvisset |
| 1st pl. | ōscillēmus | ōscillārēmus | ōscillāverīmus | ōscillāvissēmus |
| 2nd pl. | ōscillētis | ōscillārētis | ōscillāverītis | ōscillāvissētis |
| 3rd pl. | ōscillent | ōscillārent | ōscillāverint | ōscillāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ōscillor | ōscillābar | ōscillābor |
| 2nd sg. | ōscillāris ōscillāre | ōscillābāris ōscillābāre | ōscillāberis ōscillābere |
| 3rd sg. | ōscillātur | ōscillābātur | ōscillābitur |
| 1st pl. | ōscillāmur | ōscillābāmur | ōscillābimur |
| 2nd pl. | ōscillāminī | ōscillābāminī | ōscillābiminī |
| 3rd pl. | ōscillantur | ōscillābantur | ōscillābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | ōsciller | ōscillārer |
| 2nd sg. | ōscillēris ōscillēre | ōscillārēris ōscillārēre |
| 3rd sg. | ōscillētur | ōscillārētur |
| 1st pl. | ōscillēmur | ōscillārēmur |
| 2nd pl. | ōscillēminī | ōscillārēminī |
| 3rd pl. | ōscillentur | ōscillārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ōscillā | ōscillāre |
| pres. 2nd pl. | ōscillāte | ōscillāminī |
| fut. 2nd sg. | ōscillātō | ōscillātor |
| fut. 3rd sg. | ōscillātō | ōscillātor |
| fut. 2nd pl. | ōscillātōte | — |
| fut. 3rd pl. | ōscillantō | ōscillantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ōscillāre | ōscillārī |
| perfect infinitive | ōscillāvisse | ōscillātum esse |
| future infinitive | ōscillātūrum esse | ōscillātum īrī |
| present participle | ōscillāns | — |
| perfect participle | — | ōscillātus |
| future participle | ōscillātūrus | ōscillandus |
gerundōscillandī, ōscillandō, ōscillandumsupineōscillātum, ōscillātū
oscillo, āre, v. n. 2. oscillum,
I. to swing, swing one's self:
oscillum Santra dici ait, quod oscillent, id est inclinent, praecipitesque in os ferantur, Fest. p. 194, 9 and 10 Müll.—Pass.: osculor, Mythogr. Lat. 1, 19 fin.—Hence, oscillans, antis, P. a.; as subst., a swinger: oscillantes, ait Cornificius, ab eo, quod os celare soliti personis propter verecundiam, qui eo genere lusūs utebantur, Fest. p. 194 Müll.Origins
See ōscillum (“swing”) for more.
Descendants
- Catalanoscil·lar
- Englishoscillate
- Frenchosciller
- Italianoscillare
- Romanianoscila
- Portugueseoscilar
- Spanishoscilar
- Galicianoscilar