LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

ortus

ortus m (genitive ortūs)
Classical[ˈɔr.tʊs]Ecclesiastical[ˈɔr.tus]

Meaning

  1. masculinea birth
  2. masculinea sunrise
  3. broadlymasculineeast

Declension

declension
formsingularplural
nominativeortusortūs
genitiveortūsortuum
dativeortuīortibus
accusativeortumortūs
ablativeortūortibus
vocativeortusortūs

ortus, a, um, Part. and P. a., from orior, q. v.
I. fin. B.
ortus, ūs, m. orior.
I. A rising of the heavenly bodies (opp. occasus; class.): solis et lunae reliquorumque siderum ortus, obitus motusque cognoscere, Cic. Div. 1, 56, 128: primi sub lumina solis et ortus, Verg. A. 6, 255: (sol) ab ortu ad occasum commeans, from east to west, Cic. N. D. 2, 19, 49: solis, sunrise, i. e. the orient, the east, id. Cat. 3, 8: tum bis ad occasum, bis se convertit ad ortus, Ov. M. 14, 386: nitido ab ortu, id. ib. 2, 112: signorum, Verg. E. 9, 46: ortus lucis, Vulg. Sap. 16, 28.—
II. A rise, beginning, origin (cf. origo): tribuniciae potestatis, Cic. Leg. 3, 8, 19: juris, id. ib. 1, 6, 20: Favonii, Plin. 17, 9, 8, § 57: materno ortu, Ov. M. 13, 148: ab Elide ducimus ortum, we are sprung, derive our origin, id. ib. 5, 494: ortus nascentium, the birth, Cic. Div. 2, 43, 91; id. Tusc. 1, 38, 91: Cato ortu Tusculanus, by birth, id. Leg. 2, 2, 5.—Of a river, the source: donec venias ad fluminis ortus, Ov. M. 11, 139.—Of plants, the springing up, growth, Lucr. 5, 211.

Origins

Proto-Indo-European *h₃er-der. Proto-Italic *oriōr Latin orior Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin ortus From orior + -tus (forming action nouns).. The connection with Hittite 𒄩𒅈𒁺𒍑 (ḫa-ar-du-uš /⁠ḫarduš⁠/, “brood, descendance”) might imply an inheritance from Proto-Indo-European *h₃er-tu-.

Descendants
  • Catalanortus
  • Italianorto
  • Spanishorto

Quick answers

What does ortus mean in Latin?
ortus, a noun, means “a birth; a sunrise; east”.
What is the genitive of ortus?
The genitive singular is ortūs. ortus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce ortus?
In classical Latin, [ˈɔr.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɔr.tus].