noun · femininethird declension
ōrnātrīx
ōrnātrīx f (genitive ōrnātrīcis, masculine ōrnātor)
Classical[oːrˈnaː.triːks]Ecclesiastical[orˈnaː.triks]
Meaning
- hairdresser, tirewoman, adorner
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ōrnātrīx | ōrnātrīcēs |
| genitive | ōrnātrīcis | ōrnātrīcum |
| dative | ōrnātrīcī | ōrnātrīcibus |
| accusative | ōrnātrīcem | ōrnātrīcēs |
| ablative | ōrnātrīce | ōrnātrīcibus |
| vocative | ōrnātrīx | ōrnātrīcēs |
ornātrix, īcis, f. ornator,
I. a female adorner, a tire-woman, a slave who dressed her mistress's hair (poet. and post-Aug.;
esp. freq. in inscrr.), Ov. A. A. 3, 239; id. Am. 1, 14, 16: matris meae, Suet. Claud. 40; Inscr. Orell. 2878; 2933; 4443; Schol. Juv. 6, 477.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ōrnātrīx īcis, f
orno, a female adorner, tirewoman, maid, O.
Origins
From ōrnō, ōrnātum (“to adorn”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).
In English words that came into English from ōrnātrīx
- ornatrixōrnātrīx