LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

oriundus1

oriundus (feminine oriunda, neuter oriundum)
Classical[ɔ.riˈʊn.dʊs]Ecclesiastical[o.riˈun.dus]

Meaning

  1. adjectivedescended from
    O sanguen dis oriundum!O bloodline descended from the Gods!239 BCE – 169 BCE, Ennius, Annals 1.55
  2. adjectiveborn in
    E Gallia oriundus sum.I am from Gaul

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeoriundusoriundaoriundum
genitiveoriundīoriundaeoriundī
dativeoriundōoriundaeoriundō
accusativeoriundumoriundamoriundum
ablativeoriundōoriundāoriundō
vocativeoriundeoriundaoriundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeoriundīoriundaeoriunda
genitiveoriundōrumoriundārumoriundōrum
dativeoriundīsoriundīsoriundīs
accusativeoriundōsoriundāsoriunda
ablativeoriundīsoriundīsoriundīs
vocativeoriundīoriundaeoriunda

ŏrĭundus, a, um, adj. orior.
I. Descended, sprung from any person or place (rare but class.): o sanguen dis oriundum, Enn. ap. Cic. Rep. 1, 41 (Ann. v. 117 Vahl.): Poenos Didone oriundos, id. ap. Prisc. p. 685 P. (Ann. v. 300 Vahl.): caelesti semine, Lucr. 2, 991: ab ingenuis, * Cic. Top. 6, 29: ex Etruscis, Liv. 2, 9: liberis parentibus, Col. 1, 3, 5: unde oriundi sient, Plaut. Aul. 3, 6, 6: quod inde oriundus erat, plebi carus, Liv. 2, 32.—
II. Born, originating in, springing from: haud repudio Carthaginem: inde sum oriundus, I was born there, Plaut. Poen. 5, 2, 95: oriundi ab Syracusis, Liv. 24, 6: ORIVNDVS LEPTI, Inscr. Don. 6, 167: ORIVNDVS GAZA, ib. 168.—Of things: Egone apicularum congestum opera non feram, Ex dulci oriundum? Plaut. Curc. 1, 1, 11: fluens aqua e montibus oriunda, derived, Col. 1, 5: Albā oriundum sacerdotium, Liv. 1, 20, 3.

Origins

Proto-Indo-European *h₃er-der. Proto-Italic *oriōr Latin orior Latin -undus Latin oriundus From orior (“to rise up, originate, appear”) + -undus.

Descendants
  • Catalanoriünd
  • Italianoriundo
  • Portugueseoriundo
  • Spanishoriundo
proper noun · masculinesecond declension
Oriundus2
Oriundus m sg (genitive Oriundī)
Classical[ɔ.riˈʊn.dʊs]Ecclesiastical[o.riˈun.dus]

Meaning

  1. masculinesingularA river of Illyria mentioned by Pliny

Declension

declension
formsingularplural
nominativeOriundus—
genitiveOriundī—
dativeOriundō—
accusativeOriundum—
ablativeOriundō—
vocativeOriunde—

Quick answers

What does oriundus mean in Latin?
oriundus, a adjective, means “descended from; born in”.
How do you pronounce oriundus?
In classical Latin, [ɔ.riˈʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [o.riˈun.dus].