LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

ōrdinālis

ōrdinālis (neuter ōrdināle)
Classical[oːr.dɪˈnaː.lɪs]Ecclesiastical[or.diˈnaː.lis]

Meaning

  1. two terminationordinal

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeōrdinālisōrdinālisōrdināle
genitiveōrdinālisōrdinālisōrdinālis
dativeōrdinālīōrdinālīōrdinālī
accusativeōrdinālemōrdinālemōrdināle
ablativeōrdinālīōrdinālīōrdinālī
vocativeōrdinālisōrdinālisōrdināle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeōrdinālēsōrdinālēsōrdinālia
genitiveōrdināliumōrdināliumōrdinālium
dativeōrdinālibusōrdinālibusōrdinālibus
accusativeōrdinālīs
ōrdinālēs
ōrdinālīs
ōrdinālēs
ōrdinālia
ablativeōrdinālibusōrdinālibusōrdinālibus
vocativeōrdinālēsōrdinālēsōrdinālia

ordĭnālis, e, adj. ordo,
I. that denotes an order of succession, ordinal: nomen, an ordinal numeral (primus, secundus, etc.), Prisc. p. 581 P. al.

Origins

Proto-Indo-European *h₂er-der. Proto-Italic *ordōder. Latin ōrdō Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin ōrdinālis From ōrdō (“order”) + -ālis.

In English words that came into English from ōrdinālis

  • ordinalōrdinālis

Quick answers

What does ōrdinālis mean in Latin?
ōrdinālis, a adjective, means “ordinal”.
How do you pronounce ōrdinālis?
In classical Latin, [oːr.dɪˈnaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [or.diˈnaː.lis].