adjectivethird-declension two-termination adjective
ōrdinālis
ōrdinālis (neuter ōrdināle)
Classical[oːr.dɪˈnaː.lɪs]Ecclesiastical[or.diˈnaː.lis]
Meaning
- two terminationordinal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ōrdinālis | ōrdinālis | ōrdināle |
| genitive | ōrdinālis | ōrdinālis | ōrdinālis |
| dative | ōrdinālī | ōrdinālī | ōrdinālī |
| accusative | ōrdinālem | ōrdinālem | ōrdināle |
| ablative | ōrdinālī | ōrdinālī | ōrdinālī |
| vocative | ōrdinālis | ōrdinālis | ōrdināle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ōrdinālēs | ōrdinālēs | ōrdinālia |
| genitive | ōrdinālium | ōrdinālium | ōrdinālium |
| dative | ōrdinālibus | ōrdinālibus | ōrdinālibus |
| accusative | ōrdinālīs ōrdinālēs | ōrdinālīs ōrdinālēs | ōrdinālia |
| ablative | ōrdinālibus | ōrdinālibus | ōrdinālibus |
| vocative | ōrdinālēs | ōrdinālēs | ōrdinālia |
ordĭnālis, e, adj. ordo,
I. that denotes an order of succession, ordinal: nomen, an ordinal numeral (primus, secundus, etc.), Prisc. p. 581 P. al.
Origins
Proto-Indo-European *h₂er-der. Proto-Italic *ordōder. Latin ōrdō Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin ōrdinālis From ōrdō (“order”) + -ālis.
In English words that came into English from ōrdinālis
- ordinalōrdinālis