LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ōrātōrius

ōrātōrius (feminine ōrātōria, neuter ōrātōrium)
Classical[oː.raːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[o.raˈtɔː.ri.us]
ōrātōrie sg. voc. m.

Meaning

  1. adjectiveoratorical

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeōrātōriusōrātōriaōrātōrium
genitiveōrātōriīōrātōriaeōrātōriī
dativeōrātōriōōrātōriaeōrātōriō
accusativeōrātōriumōrātōriamōrātōrium
ablativeōrātōriōōrātōriāōrātōriō
vocativeōrātōrieōrātōriaōrātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeōrātōriīōrātōriaeōrātōria
genitiveōrātōriōrumōrātōriārumōrātōriōrum
dativeōrātōriīsōrātōriīsōrātōriīs
accusativeōrātōriōsōrātōriāsōrātōria
ablativeōrātōriīsōrātōriīsōrātōriīs
vocativeōrātōriīōrātōriaeōrātōria

ōrātōrĭus, a, um, adj. orator.
I. Of or belonging to an orator, oratorical (class.), Cic. de Or. 1, 54, 231: ornamenta, id. Brut. 75, 261: vis dicendi, id. Ac. 1, 8, 32: ars, Quint. praef. § 17: gestus, id. 11, 3, 125: compositio, id. 1, 8, 13: virtus, id. 3, 1, 10; 6, 3, 39: ingenium, Cic. Brut. 29, 110.—
B. Subst.: ōrātōrĭa, ae, f. (sc. ars), the oratorical art, oratory, Quint. 2, 14, 1; 2.—
II. Of or belonging to praying; hence, subst.: ōrātōrĭum, ii. n. (sc. templum), a place of prayer, an oratory (eccl. Lat.): in oratorio nemo aliquid agat, nisi, etc., Aug. Ep. 109: Judith ingressa est oratorium, Vulg. Judith, 9, 1.—Hence, adv.: ōrā-tōrĭē, oratorically (class.): pulchre, et oratorie dicere, Cic. Or. 68, 227: loqui, Auct. Her. 4, 56, 69: Quint. 9, 1, 13; opp. to tragice, comice, Sen. Ep. 100, 10.

Origins

From ōrō + -tōrius.

Descendants
  • Englishoratoryfrom Anglo-Norman oratorie
  • Catalanoratori
  • Frenchoratoire
  • GermanOratorium
  • Italianoratorio
  • Englishoratoriofrom Italian oratorio
  • Portugueseoratório
  • Romanianoratoriu
  • Spanishoratorio
  • Dutchoratorium

In English words that came into English from ōrātōrius

  • oratoryōrātōrium
  • oratorioōrātōrius
  • oratoricalōrātōrius
  • oratorialōrātōrius

Quick answers

What does ōrātōrius mean in Latin?
ōrātōrius, a adjective, means “oratorical”.
How do you pronounce ōrātōrius?
In classical Latin, [oː.raːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [o.raˈtɔː.ri.us].
Which English words come from ōrātōrius?
English words that go back to Latin ōrātōrius include oratory, oratorio, oratorical and oratorial.