adjectivethird-declension two-termination adjective
optābilis
optābilis (neuter optābile, comparative optābilior)
Classical[ɔpˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[opˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationdesirable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | optābilis | optābilis | optābile |
| genitive | optābilis | optābilis | optābilis |
| dative | optābilī | optābilī | optābilī |
| accusative | optābilem | optābilem | optābile |
| ablative | optābilī | optābilī | optābilī |
| vocative | optābilis | optābilis | optābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | optābilēs | optābilēs | optābilia |
| genitive | optābilium | optābilium | optābilium |
| dative | optābilibus | optābilibus | optābilibus |
| accusative | optābilīs optābilēs | optābilīs optābilēs | optābilia |
| ablative | optābilibus | optābilibus | optābilibus |
| vocative | optābilēs | optābilēs | optābilia |
optābĭlis, e, adj. opto,
I. to be wished for, desirable (class.):
quae expetenda atque optabilia videntur, Cic. de Or. 1, 51, 221: mihi pax imprimis fuit optabilis, id. Phil. 7, 3, 7: tempus, Ov. M. 9, 758: quae ut concurrant omnia, optabile est, Cic. Off. 1, 14, 33.—Comp.: bono viro optabilius, Cic. Pis. 14, 33.—Sup. seems not to occur.— Adv.: optābĭlĭter, desirably (post-class.). —Comp. optabilius, Val. Max. 5, 1, 6 ext.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
optābilis e, adj. with comp.
opto, to be wished, desirable: alcui pax: tempus, O.: quae ut concurrant omnia, optabile est: bono viro optabilius.
Origins
- Proto-Italic*opeō
- Proto-Italic*optos
- Latinoptābilis
Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin optāre, optō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin optābilis From optāre, optō + -bilis.
In English words that came into English from optābilis
- optableoptābilis