LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

oppugnō

oppugnō (present infinitive oppugnāre, perfect active oppugnāvī, supine oppugnātum)
Classical[ɔpˈpʊŋ.noː]Ecclesiastical[opˈpuɲ.ɲo]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to attack, assault, storm, besiege
    Cum mīlitēs Troiam oppugnārent, fēminae urbem dēfendērunt.When the soldiers were attacking Troy, the women defended the city.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

urbem vel castra petō armīs.
oppugnō -āre — in Mille Verba, Bellum et Arma

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.oppugnōoppugnābamoppugnābōoppugnāvīoppugnāveram
oppugnāram
oppugnāverō
oppugnārō
2nd sg.oppugnāsoppugnābāsoppugnābisoppugnāvistī
oppugnāstī
oppugnāverās
oppugnārās
oppugnāveris
oppugnāris
3rd sg.oppugnatoppugnābatoppugnābitoppugnāvit
oppugnāt
oppugnāverat
oppugnārat
oppugnāverit
oppugnārit
1st pl.oppugnāmusoppugnābāmusoppugnābimusoppugnāvimus
oppugnāmus
oppugnāverāmus
oppugnārāmus
oppugnāverimus
oppugnārimus
2nd pl.oppugnātisoppugnābātisoppugnābitisoppugnāvistis
oppugnāstis
oppugnāverātis
oppugnārātis
oppugnāveritis
oppugnāritis
3rd pl.oppugnantoppugnābantoppugnābuntoppugnāvērunt
oppugnārunt, oppugnāvēre
oppugnāverant
oppugnārant
oppugnāverint
oppugnārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.oppugnemoppugnāremoppugnāverim
oppugnārim
oppugnāvissem
oppugnāssem
2nd sg.oppugnēsoppugnārēsoppugnāverīs
oppugnārīs
oppugnāvissēs
oppugnāssēs
3rd sg.oppugnetoppugnāretoppugnāverit
oppugnārit
oppugnāvisset
oppugnāsset
1st pl.oppugnēmusoppugnārēmusoppugnāverīmus
oppugnārīmus
oppugnāvissēmus
oppugnāssēmus
2nd pl.oppugnētisoppugnārētisoppugnāverītis
oppugnārītis
oppugnāvissētis
oppugnāssētis
3rd pl.oppugnentoppugnārentoppugnāverint
oppugnārint
oppugnāvissent
oppugnāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.oppugnoroppugnābaroppugnābor
2nd sg.oppugnāris
oppugnāre
oppugnābāris
oppugnābāre
oppugnāberis
oppugnābere
3rd sg.oppugnāturoppugnābāturoppugnābitur
1st pl.oppugnāmuroppugnābāmuroppugnābimur
2nd pl.oppugnāminīoppugnābāminīoppugnābiminī
3rd pl.oppugnanturoppugnābanturoppugnābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.oppugneroppugnārer
2nd sg.oppugnēris
oppugnēre
oppugnārēris
oppugnārēre
3rd sg.oppugnēturoppugnārētur
1st pl.oppugnēmuroppugnārēmur
2nd pl.oppugnēminīoppugnārēminī
3rd pl.oppugnenturoppugnārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.oppugnāoppugnāre
pres. 2nd pl.oppugnāteoppugnāminī
fut. 2nd sg.oppugnātōoppugnātor
fut. 3rd sg.oppugnātōoppugnātor
fut. 2nd pl.oppugnātōte—
fut. 3rd pl.oppugnantōoppugnantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveoppugnāreoppugnārī
perfect infinitiveoppugnāvisse
oppugnāsse
oppugnātum esse
future infinitiveoppugnātūrum esseoppugnātum īrī
present participleoppugnāns
oppugnante, oppugnantem, oppugnantēs, oppugnantī, oppugnantia, oppugnantibus, oppugnantis, oppugnantīs, oppugnantium
—
perfect participle—oppugnātus
oppugnāta, oppugnātā, oppugnātae, oppugnātam, oppugnātārum, oppugnātās, oppugnātī, oppugnātōrum, oppugnātōs
future participleoppugnātūrus
oppugnātūra, oppugnātūrā, oppugnātūrae, oppugnātūram, oppugnātūrārum, oppugnātūrās, oppugnātūre, oppugnātūrī, oppugnātūrīs, oppugnātūrō, oppugnātūrōrum, oppugnātūrōs, oppugnātūrum
oppugnandus
gerundoppugnandī, oppugnandō, oppugnandumsupineoppugnātum, oppugnātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

oppidum oppugnare
to storm a town.
imperium oppugnare, percellere
to attack, overthrow a tyranny.

oppugno (obp-), āvi, ātum (old
I. inf. fut. oppugnassere, Plaut. Am. 1, 1, 55; v. Roby, Gram. 1, 197 sq.), 1, v. a. obpugno, to fight against, to attack, assail, assault, storm, besiege, war with (class.; cf.: obsideo, occupo).
I. Lit.: omnes Galliae civitates ad se oppugnandum venisse, Caes. B. G. 1, 44: aggeribus, vineis, turribus oppugnabam oppidum, Cic. Fam. 2, 10, 3; id. Imp. Pomp. 8, 20; id. Har. Resp. 4, 6: castra, Caes. B. G. 6, 41: locum, id. ib. 5, 21: clamor oppugnantis, Enn. ap. Fest. p. 375 Müll. (Ann. v. 408 Vahl.): castelli oppugnandi spes, Liv. 21, 57: se Macedoniam oppugnaturum dicebat, id. 42, 32: oppugnante aliquo, Just. 9, 5, 4: quoniam externo hoste oppugnarentur, id. 18, 2, 2: Methonam urbem, id. 7, 6, 14: 25, 4, 7: nos et civitatem, Vulg. 1 Macc. 11, 50.—
II. Trop., to attack, assault, assail: non oportuisse Metellum, patrem tuum, oppugnari a me, Cic. Fam. 5, 2, 6: pecuniā aliquem, id. ib. 1, 1, 1: rem, id. de Or. 2, 38, 161: aliquem clandestinis consiliis, id. Or. 66, 223: aequitatem verbis, id. Caecin. 24, 67: consilia alicujus, Plaut. Most. 3, 1, 154: delictum, id. Bacch. 5, 2, 52: senem, to lay siege to, circumvent, id. Ep. 1, 2, 60: sonipes celer ... Oppugnat frenis, struggles against, resists, Coripp. Joann. 4, 468.
oppugno (obp-), no
I. perf., ātum, 1, v. a. ob-pugnus, to beat with fists, to buffet (Plautin.): os, Plaut. Cas. 2, 6, 56.

Origins

Proto-Indo-European *h₁ep-der. Proto-Indo-European *h₁épsder. Proto-Indo-European *h₁óp(i) Proto-Italic *op Latin ob Latin ob- Proto-Indo-European *pewǵ-der. Proto-Indo-European *puǵnos Proto-Italic *pugnos Latin pugnus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin pugnō Latin oppugnō From ob- + pugnō (“fight, struggle”).

Descendants
  • Catalanopugnar
  • Englishoppugn
  • Frenchoppugner
  • Italianoppugnare
  • Portugueseopugnar
  • Spanishopugnar
  • Galicianopugnar

Quick answers

What does oppugnō mean in Latin?
oppugnō, a verb, means “to attack, assault, storm, besiege”.
What are the principal parts of oppugnō?
oppugnō, oppugnāre, oppugnāvī, oppugnātum (first conjugation).
How do you pronounce oppugnō?
In classical Latin, [ɔpˈpʊŋ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [opˈpuɲ.ɲo].