verbfirst conjugation
oppugnō
oppugnō (present infinitive oppugnāre, perfect active oppugnāvī, supine oppugnātum)
Classical[ɔpˈpʊŋ.noː]Ecclesiastical[opˈpuɲ.ɲo]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- to attack, assault, storm, besiege
Cum mīlitēs Troiam oppugnārent, fēminae urbem dēfendērunt.
When the soldiers were attacking Troy, the women defended the city.
Latīnē defined in Latin in our graded readers
urbem vel castra petō armīs.oppugnō -āre — in Mille Verba, Bellum et Arma
armīs petōoppugnō -āre — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 14
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | oppugnō | oppugnābam | oppugnābō | oppugnāvī | oppugnāveram oppugnāram | oppugnāverō oppugnārō |
| 2nd sg. | oppugnās | oppugnābās | oppugnābis | oppugnāvistī oppugnāstī | oppugnāverās oppugnārās | oppugnāveris oppugnāris |
| 3rd sg. | oppugnat | oppugnābat | oppugnābit | oppugnāvit oppugnāt | oppugnāverat oppugnārat | oppugnāverit oppugnārit |
| 1st pl. | oppugnāmus | oppugnābāmus | oppugnābimus | oppugnāvimus oppugnāmus | oppugnāverāmus oppugnārāmus | oppugnāverimus oppugnārimus |
| 2nd pl. | oppugnātis | oppugnābātis | oppugnābitis | oppugnāvistis oppugnāstis | oppugnāverātis oppugnārātis | oppugnāveritis oppugnāritis |
| 3rd pl. | oppugnant | oppugnābant | oppugnābunt | oppugnāvērunt oppugnārunt, oppugnāvēre | oppugnāverant oppugnārant | oppugnāverint oppugnārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | oppugnem | oppugnārem | oppugnāverim oppugnārim | oppugnāvissem oppugnāssem |
| 2nd sg. | oppugnēs | oppugnārēs | oppugnāverīs oppugnārīs | oppugnāvissēs oppugnāssēs |
| 3rd sg. | oppugnet | oppugnāret | oppugnāverit oppugnārit | oppugnāvisset oppugnāsset |
| 1st pl. | oppugnēmus | oppugnārēmus | oppugnāverīmus oppugnārīmus | oppugnāvissēmus oppugnāssēmus |
| 2nd pl. | oppugnētis | oppugnārētis | oppugnāverītis oppugnārītis | oppugnāvissētis oppugnāssētis |
| 3rd pl. | oppugnent | oppugnārent | oppugnāverint oppugnārint | oppugnāvissent oppugnāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | oppugnor | oppugnābar | oppugnābor |
| 2nd sg. | oppugnāris oppugnāre | oppugnābāris oppugnābāre | oppugnāberis oppugnābere |
| 3rd sg. | oppugnātur | oppugnābātur | oppugnābitur |
| 1st pl. | oppugnāmur | oppugnābāmur | oppugnābimur |
| 2nd pl. | oppugnāminī | oppugnābāminī | oppugnābiminī |
| 3rd pl. | oppugnantur | oppugnābantur | oppugnābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | oppugner | oppugnārer |
| 2nd sg. | oppugnēris oppugnēre | oppugnārēris oppugnārēre |
| 3rd sg. | oppugnētur | oppugnārētur |
| 1st pl. | oppugnēmur | oppugnārēmur |
| 2nd pl. | oppugnēminī | oppugnārēminī |
| 3rd pl. | oppugnentur | oppugnārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | oppugnā | oppugnāre |
| pres. 2nd pl. | oppugnāte | oppugnāminī |
| fut. 2nd sg. | oppugnātō | oppugnātor |
| fut. 3rd sg. | oppugnātō | oppugnātor |
| fut. 2nd pl. | oppugnātōte | — |
| fut. 3rd pl. | oppugnantō | oppugnantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | oppugnāre | oppugnārī |
| perfect infinitive | oppugnāvisse oppugnāsse | oppugnātum esse |
| future infinitive | oppugnātūrum esse | oppugnātum īrī |
| present participle | oppugnāns oppugnante, oppugnantem, oppugnantēs, oppugnantī, oppugnantia, oppugnantibus, oppugnantis, oppugnantīs, oppugnantium | — |
| perfect participle | — | oppugnātus oppugnāta, oppugnātā, oppugnātae, oppugnātam, oppugnātārum, oppugnātās, oppugnātī, oppugnātōrum, oppugnātōs |
| future participle | oppugnātūrus oppugnātūra, oppugnātūrā, oppugnātūrae, oppugnātūram, oppugnātūrārum, oppugnātūrās, oppugnātūre, oppugnātūrī, oppugnātūrīs, oppugnātūrō, oppugnātūrōrum, oppugnātūrōs, oppugnātūrum | oppugnandus |
gerundoppugnandī, oppugnandō, oppugnandumsupineoppugnātum, oppugnātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- oppidum oppugnare
- to storm a town.
- imperium oppugnare, percellere
- to attack, overthrow a tyranny.
oppugno (obp-), āvi, ātum (old
I. inf. fut. oppugnassere, Plaut. Am. 1, 1, 55; v. Roby, Gram. 1, 197 sq.), 1, v. a. obpugno, to fight against, to attack, assail, assault, storm, besiege, war with (class.; cf.: obsideo, occupo).
I. Lit.:
omnes Galliae civitates ad se oppugnandum venisse, Caes. B. G. 1, 44: aggeribus, vineis, turribus oppugnabam oppidum, Cic. Fam. 2, 10, 3; id. Imp. Pomp. 8, 20; id. Har. Resp. 4, 6: castra, Caes. B. G. 6, 41: locum, id. ib. 5, 21: clamor oppugnantis, Enn. ap. Fest. p. 375 Müll. (Ann. v. 408 Vahl.): castelli oppugnandi spes, Liv. 21, 57: se Macedoniam oppugnaturum dicebat, id. 42, 32: oppugnante aliquo, Just. 9, 5, 4: quoniam externo hoste oppugnarentur, id. 18, 2, 2: Methonam urbem, id. 7, 6, 14: 25, 4, 7: nos et civitatem, Vulg. 1 Macc. 11, 50.—II. Trop., to attack, assault, assail:
non oportuisse Metellum, patrem tuum, oppugnari a me, Cic. Fam. 5, 2, 6: pecuniā aliquem, id. ib. 1, 1, 1: rem, id. de Or. 2, 38, 161: aliquem clandestinis consiliis, id. Or. 66, 223: aequitatem verbis, id. Caecin. 24, 67: consilia alicujus, Plaut. Most. 3, 1, 154: delictum, id. Bacch. 5, 2, 52: senem, to lay siege to, circumvent, id. Ep. 1, 2, 60: sonipes celer ... Oppugnat frenis, struggles against, resists, Coripp. Joann. 4, 468.oppugno (obp-), no
I. perf., ātum, 1, v. a. ob-pugnus, to beat with fists, to buffet (Plautin.):
os, Plaut. Cas. 2, 6, 56.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
oppūgnō āvī, ātus, āre
ob+pugno, to fight against, attack, assail, assault, storm, besiege, war with. civitates ad se oppugnandum venisse, Cs.: vineis, turribus oppidum: molibus urbem, V.: illi oppugnatum venturi erant—quem?—Fig., to attack, assault, assail: consulem: pecuniā nos: aequitatem verbis: id ne impetremus, contend.
Origins
Proto-Indo-European *h₁ep-der. Proto-Indo-European *h₁épsder. Proto-Indo-European *h₁óp(i) Proto-Italic *op Latin ob Latin ob- Proto-Indo-European *pewǵ-der. Proto-Indo-European *puǵnos Proto-Italic *pugnos Latin pugnus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin pugnō Latin oppugnō From ob- + pugnō (“fight, struggle”).
Descendants
- Catalanopugnar
- Englishoppugn
- Frenchoppugner
- Italianoppugnare
- Portugueseopugnar
- Spanishopugnar
- Galicianopugnar