LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

opitulus

opitulus (feminine opitula, neuter opitulum)
Classical[ɔˈpɪ.tʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[oˈpiː.tu.lus]

Meaning

  1. adjectiveaid-bringing

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeopitulusopitulaopitulum
genitiveopitulīopitulaeopitulī
dativeopitulōopitulaeopitulō
accusativeopitulumopitulamopitulum
ablativeopitulōopitulāopitulō
vocativeopituleopitulaopitulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeopitulīopitulaeopitula
genitiveopitulōrumopitulārumopitulōrum
dativeopitulīsopitulīsopitulīs
accusativeopitulōsopitulāsopitula
ablativeopitulīsopitulīsopitulīs
vocativeopitulīopitulaeopitula

ŏpĭtŭlus, i, m., v. opitulator.

Origins

From ops ("aid") and tulī, suppletive perfect of ferō ("to bring"). Compare opifer.

Quick answers

What does opitulus mean in Latin?
opitulus, a adjective, means “aid-bringing”.
How do you pronounce opitulus?
In classical Latin, [ɔˈpɪ.tʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [oˈpiː.tu.lus].