LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

omniscius

omniscius (feminine omniscia, neuter omniscium)
Classical[ɔmˈnɪs.ki.ʊs]Ecclesiastical[omˈniʃ.ʃi.us]

Meaning

  1. adjectiveomniscient

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeomnisciusomnisciaomniscium
genitiveomnisciīomnisciaeomnisciī
dativeomnisciōomnisciaeomnisciō
accusativeomnisciumomnisciamomniscium
ablativeomnisciōomnisciāomnisciō
vocativeomniscieomnisciaomniscium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeomnisciīomnisciaeomniscia
genitiveomnisciōrumomnisciārumomnisciōrum
dativeomnisciīsomnisciīsomnisciīs
accusativeomnisciōsomnisciāsomniscia
ablativeomnisciīsomnisciīsomnisciīs
vocativeomnisciīomnisciaeomniscia

omniscĭus, a, um, adj. omnis-scio,
I. omniscient (eccl. Lat.), Ps.-Aug. Spec. 16.

Origins

Proto-Indo-European *h₃ep-der. Proto-Italic *opnis Latin omnis Proto-Indo-European *sek-? Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *skey-der. Latin sciō Latin -us Latin omniscius From omnis + sciō + -us.

Descendants
  • Englishomniscious
  • Spanishomniscio

Quick answers

What does omniscius mean in Latin?
omniscius, a adjective, means “omniscient”.
How do you pronounce omniscius?
In classical Latin, [ɔmˈnɪs.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [omˈniʃ.ʃi.us].