adjectivefirst/second-declension adjective
omniscius
omniscius (feminine omniscia, neuter omniscium)
Classical[ɔmˈnɪs.ki.ʊs]Ecclesiastical[omˈniʃ.ʃi.us]
Meaning
- adjectiveomniscient
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | omniscius | omniscia | omniscium |
| genitive | omnisciī | omnisciae | omnisciī |
| dative | omnisciō | omnisciae | omnisciō |
| accusative | omniscium | omnisciam | omniscium |
| ablative | omnisciō | omnisciā | omnisciō |
| vocative | omniscie | omniscia | omniscium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | omnisciī | omnisciae | omniscia |
| genitive | omnisciōrum | omnisciārum | omnisciōrum |
| dative | omnisciīs | omnisciīs | omnisciīs |
| accusative | omnisciōs | omnisciās | omniscia |
| ablative | omnisciīs | omnisciīs | omnisciīs |
| vocative | omnisciī | omnisciae | omniscia |
omniscĭus, a, um, adj. omnis-scio,
I. omniscient (eccl. Lat.), Ps.-Aug. Spec. 16.
Origins
Proto-Indo-European *h₃ep-der. Proto-Italic *opnis Latin omnis Proto-Indo-European *sek-? Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *skey-der. Latin sciō Latin -us Latin omniscius From omnis + sciō + -us.
Descendants
- Englishomniscious
- Spanishomniscio