LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

omnisciēns

omnisciēns (genitive omniscientis)
Classical[ɔmˈnɪs.ki.ẽːs]Ecclesiastical[omˈniʃ.ʃi.ens]

Meaning

  1. one terminationomniscient, all-knowing, knowing everything

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeomnisciēnsomnisciēnsomnisciēns
genitiveomniscientisomniscientisomniscientis
dativeomniscientīomniscientīomniscientī
accusativeomniscientemomniscientemomnisciēns
ablativeomniscientī
omnisciente
omniscientī
omnisciente
omniscientī
omnisciente
vocativeomnisciēnsomnisciēnsomnisciēns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeomniscientēsomniscientēsomniscientia
genitiveomniscientiumomniscientiumomniscientium
dativeomniscientibusomniscientibusomniscientibus
accusativeomniscientīs
omniscientēs
omniscientīs
omniscientēs
omniscientia
ablativeomniscientibusomniscientibusomniscientibus
vocativeomniscientēsomniscientēsomniscientia

Origins

Compound of omni(s) (“all”) + sciēns (“knowing”), present active participle of sciō (“to know”).

Descendants
  • Catalanomniscient
  • Englishomniscient
  • Frenchomniscient
  • Italianonnisciente
  • Portugueseomnisciente
  • Romanianomniștient
  • Spanishomnisciente
  • Piedmonteseonissient
  • Sicilianunniscenti

In English words that came into English from omnisciēns

  • omniscientomnisciēns
  • omnisciencyomniscientia

Quick answers

What does omnisciēns mean in Latin?
omnisciēns, a adjective, means “omniscient, all-knowing, knowing everything”.
How do you pronounce omnisciēns?
In classical Latin, [ɔmˈnɪs.ki.ẽːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [omˈniʃ.ʃi.ens].