adjectivethird-declension one-termination adjective
omnisciēns
omnisciēns (genitive omniscientis)
Classical[ɔmˈnɪs.ki.ẽːs]Ecclesiastical[omˈniʃ.ʃi.ens]
Meaning
- one terminationomniscient, all-knowing, knowing everything
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | omnisciēns | omnisciēns | omnisciēns |
| genitive | omniscientis | omniscientis | omniscientis |
| dative | omniscientī | omniscientī | omniscientī |
| accusative | omniscientem | omniscientem | omnisciēns |
| ablative | omniscientī omnisciente | omniscientī omnisciente | omniscientī omnisciente |
| vocative | omnisciēns | omnisciēns | omnisciēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | omniscientēs | omniscientēs | omniscientia |
| genitive | omniscientium | omniscientium | omniscientium |
| dative | omniscientibus | omniscientibus | omniscientibus |
| accusative | omniscientīs omniscientēs | omniscientīs omniscientēs | omniscientia |
| ablative | omniscientibus | omniscientibus | omniscientibus |
| vocative | omniscientēs | omniscientēs | omniscientia |
Origins
Compound of omni(s) (“all”) + sciēns (“knowing”), present active participle of sciō (“to know”).
Descendants
- Catalanomniscient
- Englishomniscient
- Frenchomniscient
- Italianonnisciente
- Portugueseomnisciente
- Romanianomniștient
- Spanishomnisciente
- Piedmonteseonissient
- Sicilianunniscenti
In English words that came into English from omnisciēns
- omniscientomnisciēns
- omnisciencyomniscientia