LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

offendiculum

offendiculum n (genitive offendiculī)

Meaning

  1. neuterstumbling block, obstacle, hindrance

Declension

declension
formsingularplural
nominativeoffendiculumoffendicula
genitiveoffendiculīoffendiculōrum
dativeoffendiculōoffendiculīs
accusativeoffendiculumoffendicula
ablativeoffendiculōoffendiculīs
vocativeoffendiculumoffendicula

offendĭcŭlum, i, n. 1. offendo,
I. a stumbling-block, obstacle, hinderance, cause of offence (post-Aug.): sunt enim in hac offendicula nonnulla. Plin. Ep. 9, 11, 1; Vulg. 1 Cor. 8, 9; id. Isa. 57, 14; Paul. Nol. Carm. 27, 96.

Origins

From offendō (“to stumble; to commit an offence”) + -culum.

Quick answers

What does offendiculum mean in Latin?
offendiculum, a noun, means “stumbling block, obstacle, hindrance”.
What is the genitive of offendiculum?
The genitive singular is offendiculī. offendiculum is neuter, second declension.