LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

ōdibilis

ōdibilis (neuter ōdibile)
Classical[oːˈdɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[oˈdiː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationodious, hateful

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeōdibilisōdibilisōdibile
genitiveōdibilisōdibilisōdibilis
dativeōdibilīōdibilīōdibilī
accusativeōdibilemōdibilemōdibile
ablativeōdibilīōdibilīōdibilī
vocativeōdibilisōdibilisōdibile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeōdibilēsōdibilēsōdibilia
genitiveōdibiliumōdibiliumōdibilium
dativeōdibilibusōdibilibusōdibilibus
accusativeōdibilīs
ōdibilēs
ōdibilīs
ōdibilēs
ōdibilia
ablativeōdibilibusōdibilibusōdibilibus
vocativeōdibilēsōdibilēsōdibilia

ŏdĭbĭlis, e, adj. odi,
I. that deserves to be hated, hateful, odious (ante- and post-class.), Poët. ap. Prisc. p. 709 P.: improbitate ita odibilis, ut, etc., Lampr. Heliog. 18; Ambros. Ep. 33, 1: superbia, Vulg. Ecclus. 10, 7: qui procax est, id. ib. 20, 5: vita, id. 2 Macc. 6, 19: Deo, id. Rom. 1, 30.

Origins

From ōdī (“to hate”) + -bilis.

Descendants
  • Englishodible

Quick answers

What does ōdibilis mean in Latin?
ōdibilis, a adjective, means “odious, hateful”.
How do you pronounce ōdibilis?
In classical Latin, [oːˈdɪ.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [oˈdiː.bi.lis].