proper nounsecond declension
Ōceanus Britannicus
Ōceanus Britannicus m sg (genitive Ōceanī Britannicī)
Classical[oːˈke.a.nʊs brɪˈtan.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[oˈt͡ʃɛː.a.nus briˈtan.ni.kus]
Meaning
- The English Channel
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Ōceanus Britannicus | — |
| genitive | Ōceanī Britannicī | — |
| dative | Ōceanō Britannicō | — |
| accusative | Ōceanum Britannicum | — |
| ablative | Ōceanō Britannicō | — |
| vocative | Ōceane Britannice | — |
Origins
From Medieval Latin ōceanus (“large body of water; ocean”) + Latin Britannicus (“British”).