LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

occīsiō

occīsiō f (genitive occīsiōnis)

Meaning

  1. massacre, slaughter, murder

Declension

declension
formsingularplural
nominativeoccīsiōoccīsiōnēs
genitiveoccīsiōnisoccīsiōnum
dativeoccīsiōnīoccīsiōnibus
accusativeoccīsiōnemoccīsiōnēs
ablativeoccīsiōneoccīsiōnibus
vocativeoccīsiōoccīsiōnēs

occīsĭo, ōnis, f. 1. occīdo,
I. a massacre, slaughter, murder (class. but rare, except in eccl. Lat.; sometimes interchanged in the MSS. with occidio): si caedes et occisio facta non erit, Cic. Caecin. 14, 41: parentis, id. Inv. 1, 26, 37; App. M. 6, p. 184; Aur. Vict. Vir. Ill. 14: aestimati sumus sicut oves occisionis, Vulg. Psa. 43, 21: gladium ad occisionem, id. Jer. 15, 3.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin occīsiō From occīdō + -tiō.

Descendants
  • Frenchoccisionfrom Old French ocision
  • Italianuccisione

Quick answers

What does occīsiō mean in Latin?
occīsiō, a noun, means “massacre, slaughter, murder”.
What is the genitive of occīsiō?
The genitive singular is occīsiōnis. occīsiō is feminine, third declension.