LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

occāsiō

occāsiō f (genitive occāsiōnis)
Classical[ɔkˈkaː.si.oː]Ecclesiastical[okˈkaː.s̬i.o]

Meaning

  1. occasion, opportunity
  2. kairos, the right time, the favorable moment, the opportune moment

Latīnē defined in Latin in our graded readers

an opportunity
occāsiō — in Seneca, ch. XX

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Occasio · Opportunitas · Potestas · Copia · Facultas

Occasio and opportunitas are the opportunities which fortune and chance offer; occasio, the opportunity to undertake something in a general sense, like καιρός; opportunitas, the opportunity to undertake something with facility and the probability of success, like εὐκαιρία; whereas potestas and copia are opportunities offered by men, and through their complaisance; potestas denotes the possibility of doing something with legal authority; copia the possibility of doing something with convenience; lastly, facultas, as the most general expression, the possibility to do something in a general sense.

Declension

declension
formsingularplural
nominativeoccāsiōoccāsiōnēs
genitiveoccāsiōnisoccāsiōnum
dativeoccāsiōnīoccāsiōnibus
accusativeoccāsiōnemoccāsiōnēs
ablativeoccāsiōneoccāsiōnibus
vocativeoccāsiōoccāsiōnēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

occasione uti
to make use of, avail oneself of an opportunity.
per occasionem
when occasion offers; as opportunity occurs.
occasioni deesse
to neglect an opportunity.
occasionem arripere
to seize an opportunity.
occasionem nancisci
to get, meet with, a favourable opportunity.
occasione data, oblata
when occasion offers; as opportunity occurs.
occasio datur, offertur
a favourable opportunity presents itself.
quotienscunque occasio oblata est; omnibus locis
on every occasion; at every opportunity.
2 more phrases
occasionem alicui dare, praebere alicuius rei or ad aliquid faciendum
to give a man the opportunity of doing a thing.
occasionem praetermittere, amittere (through carelessness), omittere (deliberately), dimittere (through indifference)
to lose, let slip an opportunity.

occāsĭo, ōnis, f. occĭdo, a falling out, a happening, hap; hence,
I. an occasion, opportunity, fit time, convenient season, favorable moment for doing any thing; εὐκαιρία, καιρός (syn.: opportunitas, locus, facultas).
I. In gen.: occasio est pars temporis, habens in se alicujus rei idoneam faciendi aut non faciendi opportunitatem ... in occasione, ad spatium temporis, faciendi quaedam opportunitas intellegitur adjuncta, Cic. Inv. 1, 27, 40: tempus actionis opportunum Graece εὐκαιρία, Latine appellatur occasio, id. Off. 1, 40, 142: occasio opportunitas temporis casu quodam provenientis est, Paul. ex Fest. p. 178 Müll.: dum datur mihi occasio Tempusque, Plaut. Men. 3, 3, 30; cf.: nunc occasio est et tempus, id. Ps. 4, 2, 3; Ter. Heaut. 2, 2, 4: an ego occasionem tantam, tam brevem, tam optatam, tam insperatam Amitterem? id. Eun. 3, 5, 56: minima, Suet. Calig. 14; cf. summa, Ter. Phorm. 5, 7, 2 infra: occasionem nancisci, Afran. ap. Non. 308, 13: quem, si interficere voluisset, quantae quoties occasiones, quam praeclarae fuerunt, Cic. Mil. 14, 38: occasio opprimendi, id. ib. 15: inrumpendi in urbem, Curt. 4, 5, 16: resistendi, id. 7, 4, 4: majores occasiones ad opitulandum haberem, more opportunities, Planc up. Cic. Fam. 10, 8, 2: ut primum occasio data est rem publicam defendendi, as soon as an opportunity presented itself, Cic. Fam. 12, 242: occasionem sibi ad occupandam Asiam oblatam esse arbitratur, has presented itself, id. Imp. Pomp. 2, 4: amplam occasionem calumniae nactus, Cic. Verr. 2, 2, 25, § 61: occasio mirifica, id. Att. 2, 14, 2: opportuna, Val. Max. 5, 4, 3: quo faciliorem occasionem Salvio praebuit perficiendi conata, Suet. Galb. 17: occasio minor opinione, id. Caes. 3: tam bona, Plaut. Most. 2, 2, 9: lepida, id. Mil. 4, 1, 30: bellissima, Petr. S. 25: occasionem amittere, to lose, let slip, Cic. Caecin. 5, 15: omittere, Suet. Cal. 14; so, praetermittere, Caes. B. C. 3, 25: capere, to seize, Plaut. Ps. 4, 3, 5: arripere, Liv. 35, 12, 17: occasiones quaerere, Sen. Ben. 3, 14, 4: rapere de die, Hor. Epod. 13, 4: amplecti, Plin. Ep. 2, 13, 1: sumere, Plin. 2, 1, 1, § 3: occasione uti, Just. 38, 5, 1: non deesse occasioni, not to miss, to profit by, Caes. B. C. 3, 79: cunctationem hostium suam fore occasionem rati, Curt. 4, 6, 13: dum datur mihi occasio tempusque, Plaut. Men. 3, 3, 29: ne a fortunā datam occasionem liberandae Graeciae dimitterent, Nep. Milt. 3, 3; id. Alc. 8, 5: cujus (rei) se occasio dederit, Quint. 12, 2, 12: (paratus) depugnare, si occasio tulerit, mori, si casus inciderit, etc., Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6: occasionem aperire ad invadendum, Liv. 4, 53, 9: occasionem sibi ad occupandam Asiam oblatam esse, Cic. Imp. Pomp. 2, 4: occasione datā, should an opportunity offer, id. Phil. 7, 6, 18; cf.: occasione oblatā simultates deponere, Suet. Caes. 73: praebere, id. Galb. 17: offerre, id. Aug. 16: per occasionem, on a favorable opportunity, Liv. 30, 3: rem inmaturam nisi per occasionem aperire noluerat, id. 1, 5, 5; 1, 53, 7; 2, 11, 2; Sall. C. 51, 6: fratris memoriā per omnem occasionem celebratā, on every occasion, Suet. Claud. 11; id. Aug. 67: ad occasionem aurae evehi, the wind being fair, taking advantage of a fair wind, id. ib. 97: levia proelia ex occasione hujus aut illius partis oriebantur, Liv. 24, 3, 17: ex occasione, as occasion offered, Suet. Caes. 60: occasione omni, on every occasion, id. Claud. 42.—With inf.: nunc adest occasio Benefacta cumulare = occasio cumulandi, Plaut. Capt. 2, 3, 63: nunc est illa occasio inimicum ulcisci, id. Pers. 4, 7, 15: agere tuam rem occasio est, id. Poen. 3, 3, 46; 5, 4, 42; id. Curc. 1, 1, 60; cf.: summa eludendi occasio'st mihi nunc senes Et Phaedriae curam adimere, Ter. Phorm. 5, 6, 45.—With ut and subj.: fuit occasio, si vellet, jam pridem argentum ut daret, Plaut. Ps. 1, 3, 51: quoniam occasio fuit Mea virtute parta ut quantum velles sumeres, id. Bacch. 4, 4, 22: rara haec occasio est, ut referri possint divini honores, Quint. 3, 7, 17.—
B. Personified: Occasio, Opportunity, as a goddess, Phaedr. 5, 8; Aus. Epigr. 12, 3.—
II. In partic.
1. Opportunity.
a. Facility or means of having a thing: solitudinis, Tac. A. 15, 50.—
b. A supply, stock (post-Aug.): oleae, Col. 9, 1: lapidum, Plin. 36, 26, 65, § 191: vetusti olei, id. 23, 4, 40, § 82.—
2. A pretext, plea, plausible explanation: hāc illi opus est occasione, ne illum talium precum pudeat, Quint. 3, 8, 47: occasiones et ex causis et ex dictis adversariorum oriuntur, id. 6, 1, 5; 12, 10, 13: quantulacunque adeo est occasio, sufficit irae, Juv. 13, 183.—
3. Occasion, motive, reason: non habeo ullam occasionem, ut apud te falsa fabuler, Plaut. Ep. 5, 1, 38.—
4. Milit. t. t., a dash, raid, surprise: occasionis esse rem, non proelii, they were undertaking a surprise, not a battle, Caes. B. G. 7, 45, 9: cujus (belli) maxima momenta in occasionibus sunt, Sen. Ira, 3, 21, 1: occasionibus imminere, Front. 2, 5, 22. —
5. A cause (late Lat.): cum calcis ictu mortis occasio praebita videatur, Mos. et Rom. Leg. Coll. 1, 10, 1.

Origins

Proto-Indo-European *h₁ep-der. Proto-Indo-European *h₁épsder. Proto-Indo-European *h₁óp(i) Proto-Italic *op Latin ob Latin ob- Proto-Indo-European *ḱad- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *ḱádeti Proto-Italic *kadō Latin cadō Latin occidō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin occāsiō From occidō + -tiō.

Borrowings
  • Catalanocasió
  • Italianoccasione
  • Frenchoccasionfrom Old French occasiun
  • Englishoccasionfrom Old French occasiun
  • Portugueseocasião
  • Romanianocazie
  • Spanishocasión
  • Esperantookazo
  • Galicianocasión
  • Old Irishaccuis
Ibero-Romance
  • Portuguesecajãfrom Old Galician-Portuguese oqueijon
  • Portuguesecajãofrom Old Galician-Portuguese oqueijon
  • Portuguesecaiãofrom Old Galician-Portuguese oqueijon
  • Galiciancajonfrom Old Galician-Portuguese oqueijon
Italo-Romance
  • Italiancagione
  • Neapolitanscasone
  • Sicilianscaciuni
Gallo-Romance
  • Angevinachaisonfrom Old French ochoison
  • Bourguignonaichoisonfrom Old French ochoison
  • Galloachaisonfrom Old French ochoison
  • Middle Frenchachoisonfrom Old French ochoison
  • Cornishachesonfrom Old French ochoison
  • Middle Scotschasounfrom Old French ochoison
  • Middle Scotschesounfrom Old French ochoison

Quick answers

What does occāsiō mean in Latin?
occāsiō, a noun, means “occasion, opportunity; kairos, the right time, the favorable moment, the opportune moment”.
What is the genitive of occāsiō?
The genitive singular is occāsiōnis. occāsiō is feminine, third declension.
How do you pronounce occāsiō?
In classical Latin, [ɔkˈkaː.si.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [okˈkaː.s̬i.o].