occāsiō
Meaning
- occasion, opportunity
- kairos, the right time, the favorable moment, the opportune moment
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Occasio · Opportunitas · Potestas · Copia · Facultas
Occasio and opportunitas are the opportunities which fortune and chance offer; occasio, the opportunity to undertake something in a general sense, like καιρός; opportunitas, the opportunity to undertake something with facility and the probability of success, like εὐκαιρία; whereas potestas and copia are opportunities offered by men, and through their complaisance; potestas denotes the possibility of doing something with legal authority; copia the possibility of doing something with convenience; lastly, facultas, as the most general expression, the possibility to do something in a general sense.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | occāsiō | occāsiōnēs |
| genitive | occāsiōnis | occāsiōnum |
| dative | occāsiōnī | occāsiōnibus |
| accusative | occāsiōnem | occāsiōnēs |
| ablative | occāsiōne | occāsiōnibus |
| vocative | occāsiō | occāsiōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- occasione uti
- to make use of, avail oneself of an opportunity.
- per occasionem
- when occasion offers; as opportunity occurs.
- occasioni deesse
- to neglect an opportunity.
- occasionem arripere
- to seize an opportunity.
- occasionem nancisci
- to get, meet with, a favourable opportunity.
- occasione data, oblata
- when occasion offers; as opportunity occurs.
- occasio datur, offertur
- a favourable opportunity presents itself.
- quotienscunque occasio oblata est; omnibus locis
- on every occasion; at every opportunity.
2 more phrases
- occasionem alicui dare, praebere alicuius rei or ad aliquid faciendum
- to give a man the opportunity of doing a thing.
- occasionem praetermittere, amittere (through carelessness), omittere (deliberately), dimittere (through indifference)
- to lose, let slip an opportunity.
occasio est pars temporis, habens in se alicujus rei idoneam faciendi aut non faciendi opportunitatem ... in occasione, ad spatium temporis, faciendi quaedam opportunitas intellegitur adjuncta, Cic. Inv. 1, 27, 40: tempus actionis opportunum Graece εὐκαιρία, Latine appellatur occasio, id. Off. 1, 40, 142: occasio opportunitas temporis casu quodam provenientis est, Paul. ex Fest. p. 178 Müll.: dum datur mihi occasio Tempusque, Plaut. Men. 3, 3, 30; cf.: nunc occasio est et tempus, id. Ps. 4, 2, 3; Ter. Heaut. 2, 2, 4: an ego occasionem tantam, tam brevem, tam optatam, tam insperatam Amitterem? id. Eun. 3, 5, 56: minima, Suet. Calig. 14; cf. summa, Ter. Phorm. 5, 7, 2 infra: occasionem nancisci, Afran. ap. Non. 308, 13: quem, si interficere voluisset, quantae quoties occasiones, quam praeclarae fuerunt, Cic. Mil. 14, 38: occasio opprimendi, id. ib. 15: inrumpendi in urbem, Curt. 4, 5, 16: resistendi, id. 7, 4, 4: majores occasiones ad opitulandum haberem, more opportunities, Planc up. Cic. Fam. 10, 8, 2: ut primum occasio data est rem publicam defendendi, as soon as an opportunity presented itself, Cic. Fam. 12, 242: occasionem sibi ad occupandam Asiam oblatam esse arbitratur, has presented itself, id. Imp. Pomp. 2, 4: amplam occasionem calumniae nactus, Cic. Verr. 2, 2, 25, § 61: occasio mirifica, id. Att. 2, 14, 2: opportuna, Val. Max. 5, 4, 3: quo faciliorem occasionem Salvio praebuit perficiendi conata, Suet. Galb. 17: occasio minor opinione, id. Caes. 3: tam bona, Plaut. Most. 2, 2, 9: lepida, id. Mil. 4, 1, 30: bellissima, Petr. S. 25: occasionem amittere, to lose, let slip, Cic. Caecin. 5, 15: omittere, Suet. Cal. 14; so, praetermittere, Caes. B. C. 3, 25: capere, to seize, Plaut. Ps. 4, 3, 5: arripere, Liv. 35, 12, 17: occasiones quaerere, Sen. Ben. 3, 14, 4: rapere de die, Hor. Epod. 13, 4: amplecti, Plin. Ep. 2, 13, 1: sumere, Plin. 2, 1, 1, § 3: occasione uti, Just. 38, 5, 1: non deesse occasioni, not to miss, to profit by, Caes. B. C. 3, 79: cunctationem hostium suam fore occasionem rati, Curt. 4, 6, 13: dum datur mihi occasio tempusque, Plaut. Men. 3, 3, 29: ne a fortunā datam occasionem liberandae Graeciae dimitterent, Nep. Milt. 3, 3; id. Alc. 8, 5: cujus (rei) se occasio dederit, Quint. 12, 2, 12: (paratus) depugnare, si occasio tulerit, mori, si casus inciderit, etc., Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6: occasionem aperire ad invadendum, Liv. 4, 53, 9: occasionem sibi ad occupandam Asiam oblatam esse, Cic. Imp. Pomp. 2, 4: occasione datā, should an opportunity offer, id. Phil. 7, 6, 18; cf.: occasione oblatā simultates deponere, Suet. Caes. 73: praebere, id. Galb. 17: offerre, id. Aug. 16: per occasionem, on a favorable opportunity, Liv. 30, 3: rem inmaturam nisi per occasionem aperire noluerat, id. 1, 5, 5; 1, 53, 7; 2, 11, 2; Sall. C. 51, 6: fratris memoriā per omnem occasionem celebratā, on every occasion, Suet. Claud. 11; id. Aug. 67: ad occasionem aurae evehi, the wind being fair, taking advantage of a fair wind, id. ib. 97: levia proelia ex occasione hujus aut illius partis oriebantur, Liv. 24, 3, 17: ex occasione, as occasion offered, Suet. Caes. 60: occasione omni, on every occasion, id. Claud. 42.—With inf.: nunc adest occasio Benefacta cumulare = occasio cumulandi, Plaut. Capt. 2, 3, 63: nunc est illa occasio inimicum ulcisci, id. Pers. 4, 7, 15: agere tuam rem occasio est, id. Poen. 3, 3, 46; 5, 4, 42; id. Curc. 1, 1, 60; cf.: summa eludendi occasio'st mihi nunc senes Et Phaedriae curam adimere, Ter. Phorm. 5, 6, 45.—With ut and subj.: fuit occasio, si vellet, jam pridem argentum ut daret, Plaut. Ps. 1, 3, 51: quoniam occasio fuit Mea virtute parta ut quantum velles sumeres, id. Bacch. 4, 4, 22: rara haec occasio est, ut referri possint divini honores, Quint. 3, 7, 17.—solitudinis, Tac. A. 15, 50.—oleae, Col. 9, 1: lapidum, Plin. 36, 26, 65, § 191: vetusti olei, id. 23, 4, 40, § 82.—hāc illi opus est occasione, ne illum talium precum pudeat, Quint. 3, 8, 47: occasiones et ex causis et ex dictis adversariorum oriuntur, id. 6, 1, 5; 12, 10, 13: quantulacunque adeo est occasio, sufficit irae, Juv. 13, 183.—non habeo ullam occasionem, ut apud te falsa fabuler, Plaut. Ep. 5, 1, 38.—occasionis esse rem, non proelii, they were undertaking a surprise, not a battle, Caes. B. G. 7, 45, 9: cujus (belli) maxima momenta in occasionibus sunt, Sen. Ira, 3, 21, 1: occasionibus imminere, Front. 2, 5, 22. —Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *h₁ep-der. Proto-Indo-European *h₁épsder. Proto-Indo-European *h₁óp(i) Proto-Italic *op Latin ob Latin ob- Proto-Indo-European *ḱad- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *ḱádeti Proto-Italic *kadō Latin cadō Latin occidō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin occāsiō From occidō + -tiō.
- Catalanocasió
- Italianoccasione
- Frenchoccasionfrom Old French occasiun
- Englishoccasionfrom Old French occasiun
- Portugueseocasião
- Romanianocazie
- Spanishocasión
- Esperantookazo
- Galicianocasión
- Old Irishaccuis
- Portuguesecajãfrom Old Galician-Portuguese oqueijon
- Portuguesecajãofrom Old Galician-Portuguese oqueijon
- Portuguesecaiãofrom Old Galician-Portuguese oqueijon
- Galiciancajonfrom Old Galician-Portuguese oqueijon
- Italiancagione
- Neapolitanscasone
- Sicilianscaciuni
- Angevinachaisonfrom Old French ochoison
- Bourguignonaichoisonfrom Old French ochoison
- Galloachaisonfrom Old French ochoison
- Middle Frenchachoisonfrom Old French ochoison
- Cornishachesonfrom Old French ochoison
- Middle Scotschasounfrom Old French ochoison
- Middle Scotschesounfrom Old French ochoison