LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

obturbō

obturbō (present infinitive obturbāre, perfect active obturbāvī, supine obturbātum)
Classical[ɔpˈtʊr.boː]Ecclesiastical[obˈtur.bo]

Meaning

  1. to stir up, disturb, make turbid
  2. to confuse, throw into disorder

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.obturbōobturbābamobturbābōobturbāvīobturbāveramobturbāverō
obturbārō
2nd sg.obturbāsobturbābāsobturbābisobturbāvistī
obturbāstī
obturbāverās
obturbārās
obturbāveris
3rd sg.obturbatobturbābatobturbābitobturbāvitobturbāverat
obturbārat
obturbāverit
obturbārit
1st pl.obturbāmusobturbābāmusobturbābimusobturbāvimusobturbāverāmusobturbāverimus
obturbārimus
2nd pl.obturbātisobturbābātisobturbābitisobturbāvistis
obturbāstis
obturbāverātis
obturbārātis
obturbāveritis
obturbāritis
3rd pl.obturbantobturbābantobturbābuntobturbāvērunt
obturbāvēre, obturbārunt
obturbāverant
obturbārant
obturbāverint
obturbārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.obturbemobturbāremobturbāverim
obturbārim
obturbāvissem
obturbāssem
2nd sg.obturbēsobturbārēsobturbāverīsobturbāvissēs
obturbāssēs
3rd sg.obturbetobturbāretobturbāverit
obturbārit
obturbāvisset
obturbāsset
1st pl.obturbēmusobturbārēmusobturbāverīmus
obturbārīmus
obturbāvissēmus
obturbāssēmus
2nd pl.obturbētisobturbārētisobturbāverītis
obturbārītis
obturbāvissētis
obturbāssētis
3rd pl.obturbentobturbārentobturbāverint
obturbārint
obturbāvissent
obturbāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.obturborobturbābarobturbābor
2nd sg.obturbāris
obturbāre
obturbābāris
obturbābāre
obturbāberis
obturbābere
3rd sg.obturbāturobturbābāturobturbābitur
1st pl.obturbāmurobturbābāmurobturbābimur
2nd pl.obturbāminīobturbābāminīobturbābiminī
3rd pl.obturbanturobturbābanturobturbābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.obturberobturbārer
2nd sg.obturbēris
obturbēre
obturbārēris
obturbārēre
3rd sg.obturbēturobturbārētur
1st pl.obturbēmurobturbārēmur
2nd pl.obturbēminīobturbārēminī
3rd pl.obturbenturobturbārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.obturbāobturbāre
pres. 2nd pl.obturbāteobturbāminī
fut. 2nd sg.obturbātōobturbātor
fut. 3rd sg.obturbātōobturbātor
fut. 2nd pl.obturbātōte—
fut. 3rd pl.obturbantōobturbantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveobturbāreobturbārī
perfect infinitiveobturbāvisse
obturbāsse
obturbātum esse
future infinitiveobturbātūrum esseobturbātum īrī
present participleobturbāns
obturbante, obturbantem, obturbantēs, obturbantī, obturbantia, obturbantibus, obturbantis, obturbantīs, obturbantium
—
perfect participle—obturbātus
obturbāta, obturbātā, obturbātae, obturbātam, obturbātārum, obturbātās, obturbātī, obturbātōrum, obturbātōs
future participleobturbātūrus
obturbātūra, obturbātūrā, obturbātūrae, obturbātūram, obturbātūrārum, obturbātūrās, obturbātūre, obturbātūrī, obturbātūrīs, obturbātūrō, obturbātūrōrum, obturbātūrōs, obturbātūrum
obturbandus
obturbanda, obturbandā, obturbandae, obturbandam, obturbandārum, obturbandās, obturbande, obturbandīs, obturbandōrum, obturbandōs
gerundobturbandī, obturbandō, obturbandumsupineobturbātum, obturbātū

ob-turbo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to stir up, make turbid.
I. Lit.: obturbata proculcatione prius aqua, Plin. 8, 18, 26, § 68. —
II. Trop., to throw into disorder or confusion; to disorder, confuse, trouble, disturb, distract: (eos) denso agmine obturbabat, Tac. H. 3, 25: ne obturba, ac tace, Plaut. Poen. 1, 2, 49: lectorem, Suet. Aug. 86; cf.: obturbatur militum vocibus, Tac. H. 3, 10: me scriptio et litterae non leniunt sed obturbant, distract, Cic. Att. 12, 16 fin.: solitudinem, to disturb, id. ib. 12, 18.— Absol.: obturbabant patres specie detestandi, to raise a disturbance or clamor, Tac. A. 6, 24 (30 Ritter).—Impers.: obturbatur, obstrepitur, Plin. Ep. 9, 13, 19.

Origins

From ob- + turbō (“disturb”).

Quick answers

What does obturbō mean in Latin?
obturbō, a verb, means “to stir up, disturb, make turbid; to confuse, throw into disorder”.
What are the principal parts of obturbō?
obturbō, obturbāre, obturbāvī, obturbātum (first conjugation).
How do you pronounce obturbō?
In classical Latin, [ɔpˈtʊr.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [obˈtur.bo].