LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

obsōnium

obsōnium n (genitive obsōniī or obsōnī)
Classical[ɔpˈsoː.ni.ũː]Ecclesiastical[obˈsɔː.ni.um]

Meaning

  1. food; victuals; groceries
    Nepōtātus sūmptibus omnium prōdigōrum ingenia superāvit, commentus novum balneārum ūsum, portentōsissima genera cibōrum atque cēnārum, ut calidīs frīgidīsque unguentīs lavārētur, prētiōsissima margarīta acētō liquefacta sorbēret, convīvīs ex aurō pānēs et obsōnia appōneret, aut frūgī hominem esse oportere dictitāns aut Caesarem.1889 translation by Alexander Thomson In the devices of his profuse expenditure, he surpassed all the prodigals that ever lived; inventing a new kind of bath, with strange dishes and suppers, washing in precious unguents, both warm and cold, drinking pearls of immense value dissolved in vinegar, and serving up for his guests loaves and other victuals modelled in gold; often saying, " that a man ought either to be a good economist or an emperor."121 CE, Suetonius, De vita Caesarum 4 37
  2. provisions; shopping; groceries

Declension

declension
formsingularplural
nominativeobsōniumobsōnia
genitiveobsōniī
obsōnī
obsōniōrum
dativeobsōniōobsōniīs
accusativeobsōniumobsōnia
ablativeobsōniōobsōniīs
vocativeobsōniumobsōnia

obsōnĭum or ops-, ii, n., = ὀψώνιον,
I. that which is eaten with bread; victuals, viands, esp. fish: tu facito obsonatum nobis sit opulentum obsonium, Plaut. Bacch. 1, 1, 64: curare, id. Merc. 3, 3, 22: obsonare, id. Stich. 3, 1, 36: scindere, Sen. Vit. Beat. 17, 2; Plin. 31, 7, 41, § 87: coëmere, Hor. S. 1, 2, 9: opsonia rancidula, Juv. 11, 134.—Also of fruit, Plin. 15, 19, 21, § 82.

Origins

  1. Ancient Greek ὄψον(ópson)
  2. Ancient Greek ὠνέομαι(ōnéomai)
  3. Ancient Greek ὀψωνέω(opsōnéō)
  4. Latinobsōnium

Proto-Indo-European *-yósder. Ancient Greek -ῐος (-ĭos)? Ancient Greek -ιον (-ion) Ancient Greek ὀψώνῐον (opsṓnĭon)bor. Latin obsōnium Borrowed from Ancient Greek ὀψώνῐον (opsṓnĭon).

Quick answers

What does obsōnium mean in Latin?
obsōnium, a noun, means “food; victuals; groceries”.
What is the genitive of obsōnium?
The genitive singular is obsōniī. obsōnium is neuter, second declension.
How do you pronounce obsōnium?
In classical Latin, [ɔpˈsoː.ni.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [obˈsɔː.ni.um].
Where does obsōnium come from?
Ancient Greek ὄψον (ópson) → Ancient Greek ὠνέομαι (ōnéomai) → Ancient Greek ὀψωνέω (opsōnéō) → Latin obsōnium.