LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

obsidiō

obsidiō f (genitive obsidiōnis)
Classical[ɔpˈsɪ.di.oː]Ecclesiastical[obˈsiː.di.o]

Meaning

  1. siege, blockade
    Camillus Rōmam ex obsidiōne Gallōrum līberāvit.Camillus liberated Rome from the siege of the Gauls.
    ...consilio summis obsidionis periculis liberavit....with his wisdom freed it from the greatest danger of the siege.69 BCE, Cicero, De Imperio Cn. Pompei 8.20

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeobsidiōobsidiōnēs
genitiveobsidiōnisobsidiōnum
dativeobsidiōnīobsidiōnibus
accusativeobsidiōnemobsidiōnēs
ablativeobsidiōneobsidiōnibus
vocativeobsidiōobsidiōnēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

urbis obsidionem liberare
to raise a siege (used of the army of relief).
oppidum obsidione liberare
to raise a siege (used of the army of relief).
oppidum obsidione claudere
to besiege a city.
oppidum in obsidione tenere
to keep a town in a state of siege.
obsidionem quattuor menses sustinere
to hold out for four months.
oppugnationem, obsidionem relinquere
to give up an assault, a siege.

obsĭdĭo, ōnis, f. obsideo.
I. Lit.
A. In gen., a siege, investment, blockade of a place (class.): obsidionem potias dicendum esse, quam obsidium, adjuvat nos testimonio suo Ennius in Telamone, Paul. ex Fest. p. 198 Müll.; v. Müll. ad loc.; and cf.: cui tu obsidionem paras, Enn. ib. (Trag. v. 365 Vahl.); and: obsidionem obducere, id. ib. (Trag. v. 11 ib.): partim vi, partim obsidione urbes capere, Cic. Mur. 9, 20: aliquem in obsidione habere, Caes. B. C. 3, 31: cum spes major Romanis in obsidione quam in oppugnatione esset, Liv. 5, 2: obsidione eximere, to free or relcase from, id. 38, 15: obsidione cingere, to besiege, blockade, Just. 22, 4, 1; Verg. A. 3, 52: obsidionem tolerare, to stand, Tac. H. 1, 33: obsidionem exsequi, to carry on, id. A. 15, 4: obsidionem omittere, to raise, id. ib. 15, 5: obsidionem solvere, to put an end to a siege, by either surrender or relief: tolerando paucos dies totam soluturos obsidionem, Liv. 26, 7, 8; cf. Amm. 20, 7, 3: solutā obsidione, raised, Liv. 36, 31, 7; Curt. 4, 4, 1: eam obsidionem sine certamine adveniens Cn. Scipio solvit, Liv. 24, 41, 11; 25, 22, 15; 38, 5, 6; Just. 4, 4, 5; Tac. A. 4, 24; id. H. 4, 34: liberare obsidionem, to raise the siege: non ad Romam obsidendam, sed ad Capuae liberandam obsidionem Hannibalem ire, Liv. 26, 8, 5; cf. obsidium fin.: longae dira obsidionis egestas, Juv. 15, 96. —
B. Transf., captivity (post-class.), Just. 2, 12, 6; 15, 1, 3; 39, 1, 1.—
II. Trop., pressing, imminent danger: obsidione rem publicam liberare, Cic. Rab. Perd. 10, 29: feneratores ex obsidione eximere, to free from the danger of losing their money, id. Fam. 5, 6, 3; Plin. Pan. 81, 2; cf. obsidium.

Origins

Proto-Indo-European *h₁ep-der. Proto-Indo-European *h₁épsder. Proto-Indo-European *h₁óp(i) Proto-Italic *op Latin ob Latin ob- Proto-Indo-European *sed- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *sedéh₁yeti Proto-Italic *sedēō Latin sedeō Latin obsideō Proto-Indo-European *-ōder. Proto-Indo-European *-Hōder.? Latin -ō Latin -iō Latin obsidiō From obsideō + -iō.

Quick answers

What does obsidiō mean in Latin?
obsidiō, a noun, means “siege, blockade”.
What is the genitive of obsidiō?
The genitive singular is obsidiōnis. obsidiō is feminine, third declension.
How do you pronounce obsidiō?
In classical Latin, [ɔpˈsɪ.di.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [obˈsiː.di.o].